Dermatologia Praktyczna

dermatologia-praktyczna

Czasopismo oparte na doskonałych artykułach polskich i zagranicznych. Forum dermatologiczne prezentujące praktyczną wiedzę i wykorzystanie najnowszych osiągnięć w dziedzinie dermatologii.

Siatka Lista

Ustaw kierunek malejący

Strona:
  1. 1
  2. 2
  3. 3

  1. Prenumerata - Dermatologia Praktyczna

    Prenumerata - Dermatologia Praktyczna

    Prenumerata - Dermatologia Praktyczna Dowiedz się więcej
    Cena: 89,00 zł
  2. Autoimmunizacyjne dermatozy pęcherzowe -20%

    Autoimmunizacyjne dermatozy pęcherzowe -20% z prenumeratą Dermatologii Praktycznej

    Z prenumeratą "Dermatologii praktycznej" książka „Autoimmunizacyjne dermatozy pęcherzowe” z 20% rabatem. Dowiedz się więcej
    Cena: 54,00 zł
  3. Atlas mikroskopii konfokalnej in vivo -20

    Atlas mikroskopii konfokalnej in vivo -20% z prenumeratą Dermatologii Praktycznej

    Z prenumeratą "Dermatologii praktycznej" książka „Atlas mikroskopii konfokalnej in vivo” z 20% rabatem. Dowiedz się więcej
    Cena: 78,00 zł
  4. Dermatologia Praktyczna 2/2021

    Dermatologia Praktyczna 2/2021

    Ciężkie skórne reakcje nieporządane związane ze stosowaniem leków – etiopatogenza, cechy kliniczne i leczenie. Część 2. Zespół nadwrażliwości polekowej (DiHS)/ Reakcja na lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS)

    Severe cutaneous adverse reactions related to the use of drugs – ethiopathogenesis, clinical features and treatment. Part 2. Drug-induced hypersensivity syndrome/drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms (DiHS/DRESS)
    Franciszek Seneczko, Michał Seneczko

    Streszczenie
    Zespół nadwrażliwości polekowej/reakcja na lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DiHS/DRESS) jest rzadką, ale ciężką, potencjalnie śmiertelną chorobą zapalną, u podłoża której leżą reakcje między lekami, wirusami oraz odpowiedzią immunologiczną. Obraz chorobowy charakteryzuje się wysypką i gorączką, powiększeniem węzłów chłonnych, zaburzeniami hematologicznymi, w tym eozynofi lią lub atypowymi limfocytami. Może także dochodzić do zaangażowania narządowego. Po wystąpieniu choroby następuje reaktywacja wirusów oraz zaburzenia narządowe na podłożu autoimmunologicznym. W pracy omówiono zespół nadwrażliwości polekowej/reakcję na lek z eozynofi lią i objawami ogólnoustrojowymi – etiologię, cechy kliniczne, rozpoznanie i leczenie.
    Słowa kluczowe: reaktywacja cytomegalowirusa, zespół nadwrażliwości polekowej (DiHS), reakcja na lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS), limfocyty T, eozynofilia


    Ciężkie skórne reakcje niepożądane zwiazane ze stosowaniem leków – etiopatogeneza, cechy kliniczne i leczenie. Cz. 3. Ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP)

    Severe cutaneous adverse reactions related to the use of drugs – ethiopathogenesis, clinical features and treatment. Part 3. Acute generalized exanthematous pustulosis (AGEP)
    Michał Seneczko, Franciszek Seneczko

    Streszczenie
    Niepożądane skórne reakcje lekowe stanowią problem zdrowotny o zasięgu uniwersalnym. Większość z nich ma charakter łagodny, natomiast około 2% wykazuje przebieg ciężki z zagrożeniem życia. Do tej grupy należą głównie: zespół Stevensa-Johnsona/ toksyczna nekroliza naskórka, zespół nadwrażliwości polekowej/ reakcja na lek z eozynofilą i objawami ogólnoustrojowymi, uogólniona pęcherzowa utrwalona wysypka polekowa oraz ostra uogólniona osutka krostkowa. W pracy omówiono ostrą uogólnioną osutkę krostkową (AGEP) – jej etiologię, cechy kliniczne, rozpoznanie i leczenie.
    Słowa kluczowe: niepożądane skórne reakcje lekowe, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostra miejscowa osutka krostkowa, interleukiny, łuszczyca krostkowa


    Zastosowanie metforminy w terapii trądziku pospolitego u pacjentek z zespołem policystycznych jajników

    Use of metformin in the therapy of acne vulgaris in patients with polycystic ovary syndrome
    Paulina Szczepanik-Kułak, Dorota Krasowska

    Streszczenie
    Zespół policystycznych jajników (polycystic ovary syndrome – PCOS) został po raz pierwszy przedstawiony przez Steina i Leventhala w 1935 r. Obecnie uważa się, że PCOS to często występujące, przewlekłe i dziedziczne zaburzenie o zróżnicowanym obrazie klinicznym. U podłoża choroby leżą nie do końca poznane mechanizmy. Do skórnych objawów PCOS należą: trądzik, hirsutyzm, łysienie androgenowe, rogowacenie ciemne, włókniaki miękkie, przy czym trądzik to jedna z najczęściej występujących manifestacji PCOS.
    Metformina w terapii PCOS wykazuje plejotropowe działanie. Jest to lek pierwszego wyboru zarówno w przypadku profi laktyki zaburzeń gospodarki węglowodanowej, jak i rozpoznanej cukrzycy typu 2. Dotychczas wykazano, że metformina: wpływa na redukcję masy ciała, reguluje poziom androgenów, obniża rozkurczowe ciśnienie tętnicze oraz stężenia trójglicerydów, cholesterolu i frakcji lipidowych. Co więcej, metformina jako terapia dodatkowa może zwiększyć szansę na zajście w ciążę. Liczne wyniki badań klinicznych, w tym z randomizacją, potwierdzają skuteczność pochodnej biguanidu w łagodzeniu zmian trądzikowych. Ponadto, w oparciu o wyniki dostępnych doniesień, należy podkreślić, że lek może być stosowany zarówno jako monoterapia, jak i dodatkowa forma leczenia trądziku szczególnie u pacjentek z nadmierną masą ciała, chorujących na cukrzycę lub chcących zajść w ciążę.
    Słowa kluczowe: zespół policystycznych jajników, metformina, trądzik pospolity


    Znaczenie mikroskopii konfokalnej in vivo w codziennej praktyce deramtoonkologa

    The importance of reflectance confocal microscopy in vivo in dermato-oncologic practice
    Anna Pogorzelska-Antkowiak

    Streszczenie
    Nowotwory skóry stanowią poważny problem zdrowia publicznego ze względu na bardzo częste występowanie wśród osób powyżej 50. roku życia. Diagnostyka zmian skórnych, w tym nowotworów, w dużej mierze opiera się na obserwacji klinicznej pacjenta i badaniu dermoskopowym. W ostatniej dekadzie coraz śmielej sięga się po nowoczesne i zaawansowane technologicznie metody diagnostyczne. Jedną z nich jest mikroskopia konfokalna in vivo (reflectance confocal microscopy – RCM). Metoda ta oparta jest na świetle lasera diodowego o długości 830 nm, które penetrując na głębokość maksymalną ok. 200 μm, odbija się od keratyny, melaniny i włókien tkanki łącznej, czyniąc je w uzyskanym obrazie jasnymi. Mikroskopia konfokalna in vivo wykorzystywana jest przede wszystkim do weryfikacji rozpoznania w przypadku podejrzenia nowotworu skóry – zarówno nieczerniakowych raków skóry, jak i przede wszystkim czerniaka. Celem niniejszego opracowania jest przybliżenie metody mikroskopii konfokalnej in vivo i wskazania jej użyteczności w codziennej praktyce dermatoonkologa.
    Słowa kluczowe: mikroskopia konfokalna in vivo, diagnostyka, raki skóry, czerniak


    Trądzik izolowany w znamieniu Beckera u 17-letniego chłopca – rzadka dermatoza

    Acne isolated within a Becker nevus of a 17 year-old boy – rare dermatosis
    Piotr Brzeziński, Monika Groszewska, Justyna Słomka, Aleksandra Kitowska, Mariana Karwan

    Streszczenie
    Znamię Beckera (ZB) jest częstym, łagodnym schorzeniem występującym znacznie częściej u młodych mężczyzn niż u kobiet. Charakteryzuje się jednostronną zmianą składającą się z nagromadzonego barwnika i nadmiernego owłosienia. Trądzik izolowany w ZB jest rzadkim zjawiskiem, które – przynajmniej częściowo – obejmuję zmianę skórną, a może mieć związek ze zwiększoną wrażliwością na androgeny w obrębie znamienia. Przedstawiamy rzadki przypadek trądziku współistniejącego ze znamieniem Beckera u 17-letniego chłopca.
    Słowa kluczowe: trądzik, znamię Beckera, wrażliwość na androgeny, receptor androgenowy


    Pułapki dermatologii – atypowy nowotwór Spitz. Szara strefa w dermatologii – czerniak czy jednak nie?

    Traps of dermatology – atypical Spitz nevus. A grey area in dermatology – melanoma or not?
    Jacek Zdybski, Dariusz Staszek

    Streszczenie
    Różnicowanie atypowych zmian barwnikowych i czerniaków pozostaje najtrudniejszym z perspektywy potencjalnych konsekwencji medycznych oraz prawnych zadań dla dermatologa i patomorfologa. W artykule opisano rodzaje zmian barwnikowych z naciskiem na atypowe zmiany melanocytarne i czerniaka. Przedstawiono 4 trudne diagnostycznie przypadki guzów barwnikowych oraz dokonano przeglądu dostępnych obecnie na świecie metod diagnostycznych.
    Słowa kluczowe: czerniak, atypowe znamię Spitz, molekularne metody diagnostyczne

    Dowiedz się więcej
    Cena: 27,00 zł
  5. Dermatologia Praktyczna 1/2021

    Dermatologia Praktyczna 1/2021

    Łuszczyca i choroby współistniejące. Część 2. Choroby autoimmunologiczne

    Psoriasis and co-morbidities. Part 2. Autoimmunological diseases
    Franciszek Seneczko

    Streszczenie
    W etiopatogenezie łuszczycy, poza zaburzeniami immunologicznymi, rozważa się również mechanizmy autoimmunologiczne, za którymi przemawia obecność autoreaktywnych komórek T, jako jednych z najważniejszych patogenetycznych elementów komórkowych choroby. Poza tym łuszczyca, szczególnie o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, wiąże się ze znacząco zwiększonym ryzykiem dermatologicznych oraz innych chorób współistniejących, w tym chorób autoimmunologicznych, takich jak autoimmunologiczne choroby pęcherzowe, bielactwo nabyte, łysienie plackowate, zapalenie tarczycy, niektóre choroby tkanki łącznej, stwardnienie rozsiane, cukrzyca typu I i choroba Leśniowskiego-Crohna.
    Słowa kluczowe: łuszczyca, choroby autoimmunologiczne, autoimmunologiczne choroby pęcherzowe, choroby współistniejące.


    Kalcypotriol/Betametazon – preferencje pacjentów

    Calcipotriol/Betamethasone – patients’ preferences
    Joanna Narbutt

    Streszczenie
    W łagodnej postaci łuszczycy zaleca się terapię miejscową, natomiast w postaci umiarkowanej do ciężkiej jest ona jedynie uzupełnieniem leczenia ogólnego. Zgodnie z rekomendacjami Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego leczeniem miejscowym pierwszego rzutu są preparaty zawierające w składzie betametazon i kalcypotriol, obecnie dostępne w trzech podłożach: maści, żelu i piany. Wykazują one najwyższą skuteczność spośród wszystkich dostępnych na rynku leków i charakteryzują się dobrym profilem bezpieczeństwa. Ponadto są łatwe w aplikacji, co istotnie wpływa na przestrzeganie zaleceń lekarskich i regularne stosowanie preparatu przez pacjentów. Kalcypotriol/betametazon w postaci maści dodatkowo charakteryzuje się szybką penetracją substancji aktywnych oraz ma właściwości natłuszczające skórę. Ostateczny wybór podłoża (maść, żel, piana) jest wynikiem poznania preferencji pacjenta. W pracy przedstawiono dane dotyczące potrzeb chorych oraz informacje na temat bezpieczeństwa i skuteczności preparatów zawierających kalcypotriol z dipropionianem betametazonu.
    Słowa kluczowe: łuszczyca, terapia miejscowa, betametazon, kalcypotriol, potrzeby pacjentów


    Najczęstsze patologie skóry stopy

    The most common pathologies of the foot’s skin
    Ligia Brzezińska-Wcisło, Agnieszka Honisz, Piotr Kapica

    Streszczenie
    Stopa to jeden z najbardziej precyzyjnych elementów narządu ruchu, styka się z podłożem, po którym stąpamy, wyczuwa nieprawidłowości, dostosowuje się do marszu pod górę czy w dół, a czasami ulega zmęczeniu.
    Pokrywa ją skóra gruba i nieowłosiona. Na jej powierzchni występują rowki o równym przebiegu, tworząc charakterystyczny układ zwany liniami papilarnymi, znamiennymi i charakterystycznymi dla każdego człowieka.
    Do podstawowych funkcji skóry stóp zalicza się funkcję ochronną, odbiór bodźców ze środowiska zewnętrznego i termoregulację. Stopy są podatne na wiele zaburzeń dermatologicznych ze względu na odmienną budowę histopatologiczną skóry w tej lokalizacji. Stopa narażona jest na częste urazy, co może skutkować infekcjami bakteryjnymi. Intensywne pocenie się, maceracja i znaczna ciepłota w obrębie stopy mogą prowadzić do zakażeń o różnorodnej etiologii. Przykład stanowi zakażenie grzybicze wywołane dermatofitami, grzybami drożdżopodobnymi i pleśniowcami.
    Nadmierne pocenie predysponuje także do zakażenia wirusem brodawczaka ludzkiego. W pracy został również omówiony wyprysk stóp, w terapii którego kluczowe znaczenie ma szybka eliminacja czynników prowokujących zmiany.
    Omówiono również zmiany morfologiczne paznokci, do których zaliczamy wrodzone zaburzenia w rozwoju paznokci, zmiany w uksztaltowaniu i zabarwieniu płytki paznokciowej oraz zmiany strukturalne paznokci.
    Wzmożone pocenie i podrażnienie mechaniczne nasilają chorobę podstawową, dlatego leczenie dermatologiczne stóp jest trudne.
    Słowa kluczowe: łuszczyca, grzybica, wyprysk, zmiany morfologiczne paznokci


    Ciężkie skórne reakcje niepożądane związane ze stosowaniem leków – etiopatogeneza, cechy kliniczne i leczenie. Część 1. Zespół Stevensa-Johnsona/ toksyczna nekroliza naskórka (SJS/TEN)

    Severe cutaneous adverse reactions related to the use of drugs – ethiopathogenesis, clinical features and treatment. Part 1. Stevens-Johnson syndrome/ toxic epidermal necrolysis (SJS/TEN)
    Michał Seneczko, Franciszek Seneczko

    Streszczenie
    Nadwrażliwość na leki może ujawniać się jako różne rodzaje reakcji – od łagodnych i samoograniczających się, po zagrażające życiu ciężkie skórne reakcje niepożądane (SCARs). Do SCARs należą nieanafilaktyczne postaci fenotypowe, wywoływane przy udziale opóźnionych reakcji nadwrażliwości typu IV, które cechuje swoista dla leku odpowiedź immunologiczna z udziałem limfocytów T. Do głównych SCARs są zaliczane: zespół Stevensa-Johnsona/toksyczna nekroliza naskórka (SJS/TEN), reakcja na lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS), ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP) oraz uogólniona pęcherzowa utrwalona wysypka polekowa (GBFDE). Poza patomechanizmem, poszczególne postacie SCARs różnią się pod względem wywołujących leków, obrazem klinicznym, leczeniem i rokowaniem. W pracy omówiono zespół Stevensa-Johnsona/ toksyczną nekrolizę naskórka – etiologię, cechy kliniczne i leczenie.
    Słowa kluczowe: ciężkie skórne reakcje niepożądane, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka, cyklosporyna, leki biologiczne


    Historia fototerapii (UVB, UVA, PUVA) w dermatologii

    History of phototherapy (UVB, UVA, PUVA) in dermatology
    Anna Malewska-Woźniak, Zygmunt Adamski

    Streszczenie
    W dermatologii istnieje wiele form leczenia, od miejscowego, poprzez leczenie ogólne oraz światłolecznictwo. Fototerapia jako najstarsza metoda jest jedną z bezpieczniejszych i skuteczniejszych terapii. Fototerapia jest szczególną formą leczenia, która wykorzystując światło słoneczne lub widmo zbliżone do światła słonecznego, wywołuje efekt terapeutyczny. Leczenie światłem jest uznaną metodą leczenia ze względu na koszt, jednakże nie zawsze cechuje się łatwą dostępnością. Już w starożytności uczeni wierzyli w zdrowotną moc słońca, uznawali, że wpatrywanie się w nie może nieść im pomoc. Leczenie światłem stało się popularną formą leczenia i jest wykorzystywane do dzisiaj.
    Słowa kluczowe: fototerapia, UVB, PUVA, UVA1


    Opis przypadku terapii trądziku piorunującego bez objawów systemowych przy pomocy izotretynoiny z azytromycyną oraz miejscowego leczenia roztworem rodników ponadtlenkowych o neutralnym pH

    Acne fulminans without systemic symptoms treated with isotretoin, azithromycin and neutral pH superoxidised aqueous solution – a case report
    Gustaw Roter, Dorota Mehrholz, Natalia Brzezińska, Roman Nowicki

    Streszczenie
    Trądzik piorunujący (acne fulminans) to rzadka postać trądziku, występująca najczęściej u chłopców w wieku dojrzewania. Z uwagi na ciężki przebieg choroby terapia powinna być wielokierunkowa oraz dostosowana do potrzeb pacjenta. Leczenie w pierwszej linii opiera się na połączeniu doustnych glikokortykosteroidów oraz izotretynoiny. W przypadku obecności zaawansowanych zmian ropnych stosuje się dodatkowo doustne antybiotyki oraz miejscowe środki antyseptyczne. U przedstawionego pacjenta jako leczenie wspomagające zastosowano miejscowo roztwór rodników ponadtlenkowych o neutralnym pH.
    Słowa kluczowe: trądzik, izotretynoina, roztwór rodników ponadtlenkowych o neutralnym pH


    Skórne manifestacje zakażenia SARS-CoV-2 – opis przypadku („COVID toes”)

    Cutaneus manifestations in SARS-Cov-2 patients – case report („COVID toes”)
    Katarzyna Waligóra-Dziwak, Zygmunt Adamski

    Streszczenie
    Infekcja SARS-CoV-2 obejmuje szerokie spektrum objawów, zarówno zagrażających życiu, jak i miernie nasilonych. Wraz z rosnącą liczbą raportowanych przypadków zakażeń SARS-CoV-2 zwiększa się ilość opisywanych manifestacji skórnych. W literaturze pojawiają się dane o występowaniu objawów dermatologicznych zakażenia SARS-CoV-2 z różną częstością, w zależności od badań przeprowadzonych w zainfekowanej populacji, obejmując zakres od 0,2% przypadków w badaniu przeprowadzonym w populacji chińskiej, aż do 20,4% przypadków w badaniu przeprowadzonym w populacji włoskiej. Spośród najczęściej opisywanych skórnych manifestacji wymienia się osutkę ospopodobną, osutkę plamistogrudkową, wykwity pokrzywkowate, a także zmiany pseudoodmrozinowe w częściach akralnych kończyn. Zmiany pseudoodmrozinowe raportowane podczas pandemii COVID-19 opisywane są jako rumieniowo-obrzękowe wykwity, zlokalizowane w częściach akralnych kończyn, zazwyczaj na palcach stóp i podeszwach. Zmiany te występują zwykle asymetrycznie, są bolesne lub towarzyszy im świąd. Zazwyczaj dotyczą młodych pacjentów, bez objawów ogólnych oraz bez objawu Raynauda, a także bez wywiadu ekspozycji na zimne, wilgotne powietrze. Istnieją liczne doniesienia literaturowe odnośnie tzw. „COVID toes”, jednakże w części przypadków nie przeprowadzono testów weryfikujących zakażenie SARS-CoV-2, z tego względu związek pomiędzy zakażeniem i objawem wymaga dalszych badań. W niniejszej publikacji został opisany kolejny przypadek zmian rumieniowo-obrzękowych w części akralnej kończyn w przebiegu zakażenia SARS-CoV-2.
    Słowa kluczowe: SARS-CoV-2, COVID-19, zmiany pseudoodmrozinowe, manifestacja skórna

    Dowiedz się więcej
    Cena: 27,00 zł
  6. Dermatologia Praktyczna 4/2020

    Dermatologia Praktyczna 4/2020

    Choroby włosów w pigułce

    Hair diseases in a nutshell
    Ligia Brzezińska-Wcisło, Piotr Kapica, Agnieszka Honisz

    Streszczenie
    Wygląd zewnętrzny staje się obecnie coraz bardziej istotny w społeczeństwie. Stan włosów wpływa na poczucie własnej wartości oraz na ocenę atrakcyjności. Włosy głowy mają duże znaczenie psychospołeczne jako naturalna ozdoba, szczególnie u kobiet, dlatego też wymagają specjalnej troski. Łysienie powstaje wskutek zachwiania równowagi pomiędzy utratą włosów a ich odrostem. Problemy trychologiczne dla wielu osób mogą być przeszkodą w kształtowaniu pozytywnego wizerunku, dlatego łysienie bywa silnym przeżyciem emocjonalnym. Może powodować lęk, depresję, gorszą ocenę własnego wyglądu, a w całokształcie niską samoocenę.
    W pracy przedstawiono najczęstsze choroby włosów, a przede wszystkim ich leczenie. Pojawienie się symptomów w obrębie włosów bądź sąsiadującej skóry głowy zobowiązuje każdego lekarza, a zwłaszcza dermatologa, do dokładnej oceny całego ciała z wnikliwym badaniem płytek paznokciowych i błon śluzowych, może to być początek poważnego schorzenia dermatologicznego lub ogólnoustrojowego. Leczeniem chorób włosów powinien zająć się dermatolog z możliwością konsultacji endokrynologicznej czy ginekologicznej.

     

    Samouszkodzenia skóry jako problem stale aktualny

    Self-injuries of the skin – still a contemporary problem
    Aleksandra Kuźniak, Anna Słomiak-Wąsik, Zygmunt Adamski, Dorota Jenerowicz

    Streszczenie
    Samookaleczenia (samouszkodzenia skóry, dermatitis artefacta, DA) pomimo coraz częstszego występowania w populacji są zjawiskiem trudnym do jednoznacznego sklasyfikowania. Obecnie zaliczane są do grupy psychodermatoz. Celem publikacji jest przedstawienie problemu samookaleczania oraz czynników ryzyka w patomechanizmie powstawania tego typu zmian skórnych, a także podkreślenie roli dermatologa w ich rozpoznawaniu.
    W DA zwraca uwagę różnorodność występujących zmian skórnych, co może utrudniać postawienie diagnozy. Podkreślić należy jednak rolę prawidłowo zebranego wywiadu. Samouszkodzenia mogą być między innymi regulatorem napięcia i lęku, formą radzenia sobie z gniewem, z przeżytą traumą, lub formą karania własnej osoby. Samouszkodzenie skóry stwarza problem diagnostyczny i leczniczy oraz wymagający współpracy lekarzy różnych specjalności, zwłaszcza dermatologów i psychiatrów.

     

    Łuszczyca i choroby współistniejące. Cz. 1. Systemowe choroby zapalne

    Psoriasis and co-morbidities. Part 1. Systemic inflammatory diseases
    Franciszek Seneczko

    Streszczenie
    Dane eksperymentalne wskazują, że charakterystyczne dla łuszczycy przewlekłe zapalenie skóry jest częścią zaburzenia ogólnoustrojowego, które oddziałuje na różne szlaki metaboliczne i skutkuje zapaleniem w innych tkankach, wyznaczając wieloukładowy charakter choroby. Uważa się, że u 73% chorych z łuszczycą współwystępuje co najmniej jedna choroba oddzielna; w szczególności – głównie u chorych z ciężkimi postaciami łuszczycy – znacząco częściej współwystępują ogólnoustrojowe choroby zapalne, wchodzące w skład zespołu metabolicznego oraz chorób sercowo-naczyniowych.

     

    Znaczenie dziegci w dermatologii

    The importance of tar in dermatology
    Waldemar Placek

    Streszczenie
    Dziegcie należą do grupy substancji historycznie otrzymywanych w wyniku suchej destylacji kory brzozowej, rzadziej bukowej. Obecnie dziegcie obejmują również produkty wytwarzane z żywicznego drzewa sosny, a także proderminę uzyskiwaną jako smołę pogazową z węgla kamiennego. Pod względem chemicznym dziegcie to mieszanina związków fenolowych, naftenów, antracenów, parafin lekkich i ksylenoli. Dziegcie mają postać gęstej mazi o ciemnobrunatnej barwie, rozpuszczalnej w eterze, nafcie, chloroformach i olejach. Częściowo rozpuszczają się w spirytusie. Prodermina węglowa ma działanie przeciwzapalne, przeciwbakteryjne i przeciwświądowe. Na początku leczenia proderminą obserwuje się hiperplazję skóry. Dalsze stosowanie proderminy węglowej ma działanie cytostatyczne, które powoduje ścieńczenie naskórka. Po zastosowaniu smoły węglowej zachodzą zmiany w rodzajach keratyn – normalizacji ulega ilość keratyn 1 i 10, natomiast obniża się ilość keratyn 6 i 16. Prodermina ma również działanie fotodynamiczne, które sprawia, że skóra jest bardziej wrażliwa na światło UV. Wskazaniem do stosowania dziegci jest łuszczyca, atopowe zapalenie skóry (AZS), wyprysk. Ze względu na działanie przeciwświądowe i przeciwzapalne produkty zawierające proderminę są również stosowane w leczeniu krostkowicy dłoniowo-podeszwowej i świerzbiączki ograniczonej. W przypadkach opornych na gotowe leki przeciwświerzbowe stosuje się w szpitalu trzydniową (weekendową) kurację maścią Wilkinsona, zawierającą oryginalnie dziegieć węglowy, a obecnie sosnowy. Działanie kancerogenne dziegci jako leków nie zostało udowodnione.

     

    Zastosowanie połączenia kalcypotriolu z dipropionianem betametazonu w formie maści w terapii miejscowej łuszczycy

    The use of a combination of calcipotriol and betamethasone dipropionate ointment in the topical treatment of psoriasis
    Aleksandra Lesiak, Justyna Ceryn, Magdalena Ciążyńska

    Streszczenie
    Preparaty złożone zawierające dipropionian betametazonu (betametazon) z kalcypotriolem są powszechnie zalecenie przez Polskie Towarzystwo Dermatologiczne w leczeniu postaci łuszczycy o niewielkim nasileniu oraz jako terapia dodatkowa w leczeniu zmian resztkowych po leczeniu systemowym. Preparaty te ze względu na synergizm działania substancji aktywnych, wysoką i szybką skuteczność oraz małe ryzyko podrażnień są preferowaną opcją leczenia zarówno przez lekarzy, jak i pacjentów. Przyjazny schemat dawkowania w postaci pojedynczej aplikacji zaledwie raz dziennie sprawia, że chorzy chętniej stosują się do zaleceń lekarskich. Według dostępnych danych literaturowych, preparaty złożone zawierające betametazon z kalcypotriolem stanowią aktualnie najskuteczniejszą opcję leczenia miejscowego łuszczycy. Maść jest pierwszą forma preparatu złożonego zawierającego betametazon z pochodną witaminy D, której skuteczność i bezpieczeństwo zostały poddane tak licznym badaniom klinicznym z randomizacją. Oprócz charakterystycznych właściwości zapewniających szybką penetrację i absorbcję substancji aktywnych, maść wykazuje silne działanie natłuszczające, co stanowi dodatkowy benefit dla pacjentów z łuszczycą, których skóra jest często przesuszona i wymaga intensywnej pielęgnacji. W pracy przedstawiono analizę danych, uzasadniających zastosowanie preparatów złożonych w formie maści jako leków pierwszego wyboru w terapii łuszczycy.


    Choroba Morbihana. Obrzęk lity twarzy możliwości terapeutyczne

    Morbihan's disease. Chronic persistent erythema and edema of the face therapeutic possibilities
    Jagoda Stroynowska-Kosik, Ewelina Biało-Wójcicka

    Streszczenie
    Obrzęk lity twarzy, znany także jako choroba Morbihana, to rzadka, przewlekła, zapalna choroba skóry i tkanki podskórnej. Schorzenie objawia się występowaniem w obrębie twarzy, głównie jej środkowej części, niebolesnego, symetrycznego, twardego obrzęku, któremu może towarzyszyć rumień. Diagnostyka polega na wykluczeniu innych chorób o podobnej manifestacji klinicznej. Etiologia choroby nie jest w pełni znana. Jedna z hipotez zakłada, że choroba Morbihana jest skutkiem zaburzeń w drobnych naczyniach limfatycznych, które wtórnie prowadzą do stanu zapalnego tkanki podskórnej, włóknienia i obrzęku. Pod uwagę bierze się również podłoże genetyczne. Do tej pory nie ma zgodności co do tego, czy schorzenie to uznać za powikłanie trądziku różowatego lub trądziku zwykłego, czy też wyodrębnić je jako osobną jednostkę chorobową. Obecnie brakuje wytycznych dotyczących leczenia choroby Morbihana, a opcje terapeutyczne są ograniczone. Choroba często bywa oporna na zastosowane terapie. Leczenie jest trudne ze względu na niejasną etiologię oraz częstą oporność choroby na zastosowaną terapię. W artykule przedstawiono przypadek 18-letniego pacjenta, u którego rozpoznano obrzęk lity twarzy. W leczeniu zastosowano ogólnie izotretynoinę w połączeniu z ketotifenem, obserwując stopniową poprawę stanu miejscowego.



    Rola emolientów w codziennej pielęgnacji skóry u pacjentów z egzemą

    The role of emollients in daily skin care in patients with eczema
    Aleksandra Lesiak, Magdalena Ciążyńska

    Streszczenie
    Atopowe zapalenie skóry (AZS) jest przewlekłą, nawrotową, zapalną chorobą, występującą głównie u dzieci. Pacjenci z AZS często skarżą się na obecność charakterystycznych zmian skórnych z towarzyszącą suchością skóry i intensywnym świądem. Zmiany te spowodowane są, między innymi, nieprawidłową funkcją keratynocytów, prowadzącą do uszkodzenia fizjologicznej bariery naskórkowej, co potęgowane jest przez stan zapalny toczący się w skórze pacjentów cierpiących na AZS.
    Emolienty są zasadniczym elementem zarówno miejscowej, jak i systemowej terapii atopowego zapalenia skóry. Ich działanie polega głównie na przywróceniu odpowiedniej funkcji bariery skórno-naskórkowej poprzez dostarczenie składników lipidowych i białkowych, których brakuje w zmienionej chorobowo skórze. Ponadto wiążą i utrzymują wodę w obrębie warstwy rogowej naskórka, co skutecznie redukuje objawy suchości skóry pacjentów. Wysublimowany skład dostępnych na rynku dermokosmetyków sprawia, że preparaty te dodatkowo niwelują świąd i redukują intensywność stanów zapalnych w postaci zaczerwienienia i podrażnienia skóry.


    Pierwotny naczyniakomięsak głowy i twarzy z przerzutami do płuc u 83-letniego mężczyzny – opis przypadku

    Primary angiosarcoma of the head and face with lung metastases in an 83-year-old man. Case report
    Ewa Alska, Katarzyna Napiórkowska-Baran, Tomasz Rosada

    Streszczenie
    Guzy naczyniowe należą do najrzadszych nowotworów dotykających populację osób dorosłych. Ich niejasny obraz kliniczny powoduje trudności w ustaleniu odpowiedniego rozpoznania. Opóźnienie rozpoznania oznacza niekorzystne rokowanie dla pacjenta. Opisany przez nas przypadek to dobry przykład serii omyłek prowadzących do złego zakończenia historii.

     

    Dermatologia dziecięca – pytania i odpowiedzi

    Mirosława Kuchciak-Brancewicz


    Aktualności naukowe

    Paulina Szczepanik-Kułak


    Odpowiedzialność lekarza i lekarza dentysty za błędy w sztuce lekarskiej

    Paweł Chalecki


    Warto przeczytać
    Program edukacyjny










    Dowiedz się więcej
    Cena: 27,00 zł
  7. Dermatologia Praktyczna 3/2020

    Dermatologia Praktyczna 3/2020

    Czy wszystkiemu winna jest latte? Część 2 – czyli czym leczyć trądzik u dorosłych kobiet

    Is latte to blame for everything? Part 2 – how should we treat adult female acne
    Katarzyna Płużańska-Srebrzyńska, Adam Srebrzyński

    Streszczenie
    Trądzik pospolity jest jedną z najczęstszych przyczyn wizyt w gabinecie dermatologa. Choroba dotychczas kojarzona z okresem dojrzewania obecnie coraz częściej obserwowana jest u dorosłych kobiet. Już prawie jedna trzecia wszystkich pacjentów z trądzikiem to kobiety po 25. roku życia. Celem drugiej części artykułu jest przegląd opublikowanych danych dotyczących szerokiego spektrum możliwości terapeutycznych trądziku dorosłych kobiet.
    Słowa kluczowe: trądzik dorosłych, hiperandrogenizm, izotretynoina, retinoidy, spironolakton

     

    Trądzik wieku dziecięcego – odrębności kliniczne i terapeutyczne

    Acne in childhood – clinical and therapeutic differences
    Julita Anna Krahel, Iwona Flisiak

    Streszczenie
    Trądzik pospolity (acne vulgaris) jest częstym zapalnym schorzeniem gruczołów łojowych i ujść mieszków włosowych, które może występować w każdym wieku. Szczyt zachorowań przypada na okres dojrzewania, jednak chorobę coraz częściej rozpoznaje się również u małych dzieci. Podział kliniczny trądziku dziecięcego oparty jest na wieku zachorowania, wyróżnia się: trądzik noworodkowy, niemowlęcy, wczesnodziecięcy oraz przedpokwitaniowy.
    Ze względu na rzadsze występowanie choroby w tej populacji, odrębności kliniczne, ryzyko schorzeń współistniejących oraz brak jednoznacznych rekomendacji terapeutycznych, a także konieczność stosowania leków poza wskazaniami rejestracyjnymi, rozpoznanie i leczenie trądziku wieku dziecięcego bywa wyzwaniem diagnostyczno-terapeutycznym. Celem niniejszej pracy jest podsumowanie etiopatogenezy, obrazu klinicznego oraz możliwości terapeutycznych trądziku wieku dziecięcego.
    Słowa kluczowe: trądzik noworodkowy, trądzik niemowlęcy, trądzik okresu wczesnego dzieciństwa, trądzik okresu przedpokwitaniowego, leczenie trądziku wieku dziecięcego

    Grzybica skóry gładkiej u dzieci

    Mycosis of smooth skin in children
    Mirosława Kuchciak-Brancewicz

    Streszczenie
    Grzybica skóry gładkiej to dermatofitowe zakażenie nieowłosionej skóry twarzy, skóry tułowia oraz kończyn z wyłączeniem rąk, stóp i pachwin. Występuje głównie w obrębie skóry odsłoniętej. Zmiany skórne mogą być pojedyncze lub mnogie. Wykwity mają dość charakterystyczny wygląd. Objawom podmiotowym towarzyszy świąd. Może zdarzyć się tak, że zakażenie grzybicze ma nietypowy przebieg.
    Słowa kluczowe: dzieci, skóra gładka, grzybica, diagnostyka różnicowa, leczenie


    Odpowiedź izotopowa Wolfa – prezentacje dermatologiczne

    Wolf’s isotopic response – dermatological presentations
    Franciszek Seneczko

    Streszczenie
    Odpowiedź izotopowa Wolfa oznacza występowanie nowej niepowiązanej choroby w okolicy wcześniej wyleczonego innego schorzenia skóry. Określenie wykazuje podobieństwo z odpowiedzią izomorficzną Köbnera; odpowiedź Köbnera oznacza jednak występowanie ognisk tej samej choroby w innej podrażnionej okolicy skóry pierwotnie niezajętej.
    W pracy przedstawiono najbardziej reprezentatywne mechanizmy patogenetyczne odpowiedzi izotopowej Wolfa: wirusowy, naczyniowy, immunologiczny oraz neuronowy. Opisano także najczęściej występujące choroby należące do omawianej kategorii.
    Słowa kluczowe: odpowiedź izotopowa Wolfa, odpowiedź izomorficzna Köbnera, postherpetyczna odpowiedź izotopowa, odpowiedź izoradiotopowa, zespół znamienia Beckera


    Zachowawcze metody leczenia żylnych owrzodzeń podudzi

    Non-invasive treatment of venous leg ulcerations
    Igor A. Bednarski, Paweł Kolano, Joanna Narbutt, Aleksandra Lesiak

    Streszczenie
    Owrzodzenia żylne podudzi są jednym z poważniejszych problemów w populacji ogólnej. Bardzo często wymagają długotrwałego, jak również kosztownego leczenia, będąc jednocześnie dla pacjenta sporym obciążeniem psychofi zycznym ze względu na zaburzenia postrzegania własnego ciała i współistniejący ból. Leczenie owrzodzeń żylnych podudzi jest procesem długotrwałym i kosztownym, dlatego też ustalenie czynnika etiologicznego owrzodzenia decyduje o wdrożeniu odpowiedniej terapii, dostosowanej indywidualnie do każdego pacjenta. Niniejszy artykuł omawia podstawowe metody leczenia zachowawczego owrzodzeń żylnych podudzi.
    Słowa kluczowe: owrzodzenia, leczenie zachowawcze, przewlekła niewydolność żylna


    Rola autofagii w wybranych chorobach skóry

    The role of autophagy in selected skin diseases
    Michał Seneczko

    Streszczenie
    Autofagia jest to zachodzący we wszystkich komórkach eukariotycznych szlak autokatabolityczny, ewolucyjnie związany z wieloma organizmami. Podstawową właściwością autofagii jest recykling cytoplazmy, realizowany poprzez tworzenie autofagosomów, których zadaniem jest dostarczanie do lizosomów specyficznych zawartości cytoplazmy, takich jak stare lub uszkodzone organelle oraz zdegradowane białka wewnątrzkomórkowe, a także wewnątrzkomórkowe patogeny, w celu ich degradacji przez hydrolazy lizosomów i ponownego wykorzystania powstałych mikrocząsteczek. Wymienione procesy biorą udział w homeostazie komórkowej. Wady autofagii mogą wywoływać hiperzapalną reakcję skórną, spowodowaną aktywacją inflamasomów, aktywację ROS za pośrednictwem UVR oraz nieprawidłowe uwalnianie prozapalnych cytokin, co może odgrywać rolę w patogenezie niektórych chorób skóry.
    Do chorób dermatologicznych o podłożu zapalnym i autoimmunologicznym, związanych z wadami szlaków autofagii i/lub genów związanych z autofagią należą m.in. łuszczyca i łuszczycowe zapalenia stawów, a także toczeń rumieniowaty układowy.
    Słowa kluczowe: autofagia, makroautofagia, mikroautofagia, autofagia mediowana białkami opiekuńczymi, łuszczyca, toczeń rumieniowaty układowy


    „Futro wygryzione przez mole” jako rzadki objaw łysienia kiłowego

    Moth-eaten alopecia as rare sign of alopecia syphilitica
    Aleksandra Kitowska, Piotr Brzeziński, César Bimbi

    Streszczenie
    Łysienie syfilityczne jest rzadko występującym objawem kiły wtórnej. Może współistnieć z innymi objawami skórnymi wtórnej kiły lub rzadko stanowi jedyny objaw wtórnej kiły, tzw. „essential syphilitic alopecia”. Przedstawiamy przypadek łysienia syfilitycznego u młodego mężczyzny, celem przypomnienia lekarzom tego zagadnienia.
    Słowa kluczowe: łysienie, kiła, wtórna kiła, Treponema pallidum

     

    Ocena skuteczności serii dermokosmetyków Normacne w zwalczaniu trądziku pospolitego – postać łagodna i umiarkowana

    Assessment of the effectiveness of the Normacne dermocosmetics series in combating acne vulgaris – mild and moderate form
    Marta Adamczyk, Ewa Trznadel-Grodzka

    Streszczenie
    Trądzik pospolity jest częstą zapalną dermatozą z okresami remisji i zaostrzeń. Mimo postępu w badaniach nad etiopatogenezą i leczeniem nadal istnieją trudności terapeutyczne, takie jak oporność Cutibacterium acnes (C. acnes) na antybiotyki, podrażnienie, zaczerwienienie, złuszczenie po miejscowych lekach przeciwtrądzikowych (izotretynoinie, nadtlenku benzoilu, kwasie azelainowym i innych).
    W celu złagodzenia objawów ubocznych, wzmocnienia leczenia farmakologicznego oraz poprawy parametrów biofizycznych naskórka, stworzono serię dermokosmetyków Normacne marki Dermedic. Zawierają one 3 innowacyjne kompleksy: Veprolanum, Oxyniacyde oraz Niacestre z czynnymi substancjami przeciwbakteryjnymi, przeciwzapalnymi, seboregulującymi i nawilżającymi.
    Celem pracy była ocena poziomu pH naskórka, jego nawilżenia, poziomu sebum, rumienia oraz monitorowanie stanu klinicznego probantów.
    Materiał: 20 ochotników; mężczyzn i kobiet, chorych na łagodny lub umiarkowany trądzik pospolity.
    Metody:
    MPA Courage + Khazaka electronic GmbH Köln/Germany
    Tricho-Cam© 2014, UV LED
    VisioFace® 1000 D Courage + Khazaka electronic GmbH Köln/Germany
    Badanie mikrobiologiczne: płytki agarowe do hodowli bakterii, kolonie C. acnes, cieplarka do hodowli beztlenowych.
    Wyniki:
    Preparaty Normacne – matujący krem nawilżający, krem niwelujący niedoskonałości na noc oraz antybakteryjny żel do mycia – spowodowały znaczną poprawę lub remisję kliniczną zmian charakterystycznych dla trądziku pospolitego. Po 6 miesiącach kuracji wykazano istotne obniżenie pH naskórka, wzrost stopnia nawilżenia, regulację poziomu sebum oraz remisję zmian trądzikowych.
    Wnioski:
    Dermokosmetyki Normacne – matujący krem nawilżający, krem niwelujący niedoskonałości na noc oraz antybakteryjny żel do mycia są skuteczne na każdym etapie trądziku o łagodnym lub umiarkowanym przebiegu. Poprawiają stopień nawilżenia naskórka, obniżają jego pH, regulują wydzielanie sebum, rozjaśniają potrądzikowe przebarwienia, usprawniają proces gojenia.
    Słowa kluczowe: dermokosmetyki, trądzik, korneometria, sebumetria, pH

    Dowiedz się więcej
    Cena: 27,00 zł
  8. Dermatologia Praktyczna 2/2020

    Dermatologia Praktyczna 2/2020

    Czy wszystkiemu winna jest latte? – czyli skąd trądzik u dorosłych kobiet

    Is latte to blame for everything? – where does the adult female acne come from
    Katarzyna Płużańska-Srebrzyńska, Adam Srebrzyński

    Streszczenie
    Trądzik pospolity jest jedną z najczęstszych przyczyn wizyt w gabinecie dermatologa. Choroba dotychczas kojarzona z okresem dojrzewania obecnie coraz częściej obserwowana jest u dorosłych kobiet. Już prawie jedna trzecia wszystkich pacjentów z trądzikiem to kobiety po 25. roku życia. Celem artykułu jest przegląd opublikowanych danych dotyczących trądziku dorosłych kobiet, przede wszystkim w kontekście patogenezy oraz czynników ryzyka jego wystąpienia. W kolejnej części przedstawione zostaną stosowane metody leczenia, ze szczególnym uwzględnieniem terapii miejscowej.
    Słowa kluczowe: trądzik dorosłych, hiperandrogenizm, izotretynoina, retinoidy, hormony

    Dermatologiczne aspekty pielęgnacji skóry noworodków i niemowląt

    Dermatological aspects of skin care of newborns and infants
    Mira Kijańska, Daria Gorawska

    Streszczenie
    Skóra małego dziecka, ze względu na specyfikę swojej budowy, wymaga właściwej ochrony i pielęgnacji. Bardzo często rodzice nie wiedzą, jak odpowiednio wykonywać podstawowe zabiegi higieniczne. Prawidłowa pielęgnacja niesie pozytywne skutki i wywiera efekt prozdrowotny nawet w odległych latach życia. W artykule omówiono podstawowe zasady pielęgnacji i higieny skóry noworodka i niemowlęcia.
    Słowa kluczowe: płaszcz wodno-lipidowy, kąpiel, pępek, pieluszka, ochrona słoneczna


    Schorzenia dermatologiczne związane z uszkodzeniami nerwów. Część 2. Zespoły naczyniowe

    Dermatological diseases related to nervous damage. Part 2. Vascular syndromes
    Franciszek Seneczko

    Streszczenie
    Zważywszy wielorakie związki skóry z układem nerwowym – obwodowym sensorycznym, autonomicznym i ośrodkowym – w pierwszej części pracy dokonano przeglądu wybranych chorób z pogranicza neurologiczno-dermatologicznego, takich jak półpasiec, zespół troficzny nerwu trójdzielnego oraz zespół cieśni kanału nadgarstka. Część drugą pracy poświęcono chorobom wchodzącym w skład zespołów naczyniowych, w szczególności guzkowemu zapaleniu tętnic, postaci skórnej guzkowego zapalenia tętnic, krioglobulinemii, eozynofilowej ziarniniakowatości z zapaleniem naczyń i ziarniniakowatości z zapaleniem naczyń.
    Słowa kluczowe: guzkowe zapalenie tętnic, postać skórna guzkowego zapalenia tętnic, krioglobulinemia, eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń, ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń


    Testy dermoskopowe w codziennej praktyce dermatologicznej

    Dermoscopic tests in everyday dermatological practice
    Grażyna Kamińska-Winciorek

    Streszczenie
    Powszechnie wykorzystywana w codziennej praktyce dermoskopia może być uzupełniona o szybkie testy kliniczne, które wspierają lekarza w postawieniu właściwej diagnozy. Ewidentnymi korzyściami są: mniejsza liczba niepotrzebnych wycięć, zwiększenie pewności rozpoznania klinicznego, oszczędność kosztów opieki zdrowotnej, przy jednoczesnym wzbogaceniu doświadczenia praktykujących dermoskopistów. Dotychczas w dostępnej literaturze opisano podstawowe pomocnicze testy dermoskopowe, takie jak: test przełącznika (toggle test), test świecenia (glow test), test ucisku naczyń (pressure application vessel test), test chybotania (wobble test), test plastra (tape stripping), test zdrapania (scraping, scratching test), test atramentu (furrow ink test) oraz test skrobi z jodyną (starch-iodine test). W pracy omówiono główne techniki pomocnych testów dermoskopowych stanowiących dodatkowe narzędzie szybkiej diagnostyki uzupełniającej badanie dermoskopowe.
    Słowa kluczowe: dermoskopia, testy dermoskopowe, test świecenia, test przełącznika, test atramentu

    Zastosowanie miejscowych kortykosteroidów w ciąży w oparciu o wytyczne Europejskiego Forum Dermatologicznego (EDF)

    Use of topical corticosteroids in pregnancy based on European Dermatology Forum guideline (EDF)
    Joanna Krzysiek, Katarzyna Tomaszewska, Aleksandra Lesiak, Joanna Narbutt

    Streszczenie
    Ciąża może powodować szereg dermatoz, które często wymagają leczenia miejscowymi glikokortykosteroidami. Niestety wiedza na temat ich działania w ciąży wciąż jest ograniczona.
    Stanowisko ekspertów Europejskiego Forum Dermatologicznego (EDF) zakłada, że dotychczasowe badania nie potwierdzają związku między leczeniem miejscowymi GKS kobiet ciężarnych a ryzykiem wad wrodzonych, porodu przedwczesnego czy zamartwicą.
    Za najbezpieczniejsze leki w tej grupie uważa się GKS o małej i średniej sile działania. Silne bądź bardzo silne GKS należy stosować jako leki drugiego rzutu i tak krótko, jak tylko możliwe. Ich stosowanie wiąże się z ryzykiem urodzenia dziecka z niską masą urodzeniową ciała. Podejmując jednak taką farmakoterapię, należy rozważyć, czy potencjalne korzyści przeważają nad ryzykiem dla płodu.
    Słowa kluczowe: miejscowe glikokortykosteroidy, ciąża, działania niepożądane

    Dermatologia i kleszcze – co wiemy, a czego nie wiemy? Uwaga na smartfony!

    Dermatology and ticks – what do we know and what do we not know? Watch out for smartphones!
    Mirosława Kuchciak-Brancewicz

    Streszczenie
    Kleszcz pospolity występuje na terenie całego kraju. W Polsce aktywność kleszczy rozpoczyna się od połowy kwietnia i trwa do początku listopada. Człowiek jest żywicielem przypadkowym. Wybór żywiciela oparty jest głównie na wskazówkach węchowych. Ostatnio dużo pisze się o tym, że pole elektromagnetyczne wytwarzane przez telefony komórkowe oddziałuje na kleszcze, przyciągając je niczym magnes. Ukąszenia przez kleszcze wywołują różne odczyny skórne. Niektóre ukąszenia mogą także skutkować zakażeniem boreliozą.
    Słowa kluczowe: kleszcze, czynniki predysponujące, odczyny skórne, borelioza, zapobieganie

    Kontaktowe zapalenie skóry na akrylany związane z zawodem – opis przypadku

    Contact dermatitis on acrylates related to profession – case report
    Magdalena Czarnecka-Operacz, Dorota Jenerowicz, Nina Łabędź, Monika Łukomska, Zygmunt Adamski

    Streszczenie
    Akrylany to syntetyczne żywice termoplastyczne, o znanym już dobrze, szkodliwym działaniu w przypadku kontaktu ze skórą człowieka, które stosowane są nadal w wielu produktach kosmetycznych. Akrylany stanowią istotną i coraz częściej notowaną przyczynę rozwoju klinicznych objawów alergicznego kontaktowego zapalenia skóry. Dotyczy to nie tylko klientek, ale również kosmetyczek wykonujących zabiegi narażające je na ekspozycję na wspomniane powyżej substancje.
    Ze względu na zawodowe narażenie na akrylany, dotyczące osób pracujących w obszarze kosmetologii, w niektórych przypadkach po udokumentowaniu związku choroby z narażeniem zawodowym, alergiczne kontaktowe zapalenia skóry traktowane są jako choroby zawodowe. Statystycznie, jedną z najczęstszych dermatoz zawodowych jest zawodowe kontaktowe zapalenie skóry. Można je podzielić na kontaktowe zapalenie skóry z podrażnienia i o podłożu alergicznym, czyli alergiczne kontaktowe zapalenie skóry. W większości przypadków oba typy kontaktowego zapalenia skóry manifestują się jako wypryskowe zmiany skórne o morfologii wyprysku, zlokalizowane na odsłoniętych powierzchniach skóry, a zwłaszcza na skórze rąk. Podstawą rozpoznania jest wnikliwy wywiad chorobowy, dokładne badanie przedmiotowe i wynik testów płatkowych.
    W niniejszej pracy przedstawiono opis przypadku 36-letniej kosmetyczki, u której wystąpiła reakcja alergiczna skóry na akrylany, objawiająca się klinicznie ostrym wypryskiem dłoni. A zatem w przypadku przedstawianej przez nas pacjentki, stwierdzono ewidentną kontaktową alergię wieloważną, która ze względu na wykonywany przez nią zawód, wymaga bezwzględnie przeprowadzenia kolejnych badań w celu ustalenia wysoce prawdopodobnego związku przyczynowo-skutkowego (a mianowicie ekspozycji na silnie alergizujące związki w gabinecie kosmetycznym i rozwój alergicznego wyprysku kontaktowego), oraz uznania problemu klinicznego za chorobę zawodową. Wymaga to spełnienia ściśle określonych wymagań, sprecyzowanych w ustawodawstwie medycznym.
    Słowa kluczowe: akrylany, alergiczne zapalenie skóry, choroba zawodowa, testy płatkowe


    Nawrotowe wykwity pokrzywkowe u pacjentki po zabiegu kriolipolizy – opis przypadku

    Recurrent urticarial exanthem in patient after cryolipolysis – case report
    Katarzyna Waligóra, Magdalena Jałowska, Magdalena Czarnecka-Operacz, Dorota Jenerowicz, Ryszard Żaba, Zygmunt Adamski

    Streszczenie
    Pokrzywka to jedna z najczęściej rozpoznawanych chorób skóry. Według literatury 20-30% populacji ogólnej przebyło w ciągu swojego życia przynajmniej jeden epizod pokrzywki ostrej. Wśród przyczyn pokrzywki ostrej wymienia się m.in. reakcje alergiczne, pseudoalergiczne, toksyczne, a także infekcje. Wśród przyczyn pokrzywki przewlekłej podaje się m.in. defekty enzymatyczne, zaburzenia psychosomatyczne, infekcje, czynniki fizykalne, nadwrażliwości pokarmowe, stany zapalne, choroby autoimmunologiczne. Aktualnie nie odnajdujemy w literaturze doniesień w zakresie przypadków identyfi kacji zabiegu kriolipolizy jako potencjalnego czynnika wywołującego rozwój objawów pokrzywki ostrej. Jednakże, w obliczu faktu, iż zabieg ten wywołuje apoptozę adipocytów, co skutkuje powstaniem procesu zapalnego w obrębie tkanki tłuszczowej (panniculitis), podejrzewa się, iż może być on jednym z czynników przyczyniających się do wystąpienia wysiewów wykwitów pokrzywkowych.
    Słowa kluczowe: pokrzywka, kriolipoliza, powikłania, diagnostyka

    Zastosowanie sekukinumabu w leczeniu łuszczycy plackowatej u pacjentów ze współistniejącym łuszczycowym zapaleniem stawów

    Secukinumab in the treatment of plaque psoriasis in patients with psoriatic arthritis
    Marta Dobrzyńska, Agnieszka Osmola-Mańkowska, Ewa Teresiak-Mikołajczak,
    Anna Malewska-Woźniak, Zygmunt Adamski

    Streszczenie
    Sekukinumab jest rekombinowanym, w pełni ludzkim przeciwciałem należącym do grupy inhibitorów interleukiny 17. Jest lekiem zarejestrowanym do leczenia łuszczycy plackowatej oraz łuszczycowego zapalenia stawów, dostępnym w Polsce w programach lekowych finansowanych przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Sekukinumab charakteryzuje się szybkim początkiem działania, wysoką skutecznością oraz dobrym profilem bezpieczeństwa.
    Słowa kluczowe: sekukinumab, łuszczyca plackowata, łuszczycowe zapalenie stawów

     

    Dermatologia dziecięca – pytania i odpowiedzi

    Mirosława Kuchciak-Brancewicz

    Streszczenie
    Półpasiec i opryszczkę wywołują wirusy należące do jednej rodziny. Mają powinowactwo do komórek układu nerwowego. Wywołują dość podobne objawy podmiotowe. Czasem trudno jest odróżnić te dwie jednostki chorobowe.
    Naprzemienne zwilżanie i wysychanie skóry wokół ust jest najczęstszą przyczyną zapalenia skóry w tej okolicy. Oprócz leczenia ważna jest profilaktyka wtórna. Odtwarza ona barierę skórno-naskórkową. Pomaga też zwalczyć odruch nawykowego oblizywania warg.
    Do najczęściej występujących należą brodawki zwykłe. Spotyka się je powszechnie, zwłaszcza u ludzi młodych, aktywnych sportowo i seksualnie, u tych, którzy golą owłosienie łonowe, oraz u dzieci z atopowym zapaleniem skóry. Mogą występować wszędzie, także na wzgórku łonowym. W leczeniu stosuje się metody zabiegowe i niezabiegowe.
    Nadmanganian potasu wykazuje działanie odkażające i utleniające, bakteriobójcze i grzybobójcze. Stosowany jest u niemowląt często przy potówkach, odparzeniach, pieluszkowym zapaleniu skóry itp. Ma też działania uboczne. Może wywołać martwicę skrzepową.
    W profilaktyce i leczeniu atopowego zapalenia skóry na pierwszym miejscu wymienia się emolienty. Zasadnicze znaczenie mają te, które są używane do bezpośredniego stosowania na skórę.
    Słowa kluczowe: dzieci, półpasiec, opryszczka, zapalenie okołoustne, brodawki wirusowe, martwica skrzepowa, emolienty

    Wenerologia – pytania i odpowiedzi

    Monika Wasilewska, Bartłomiej Święs, Iwona Rudnicka, Sławomir Majewski

    Streszczenie
    Liszaj twardzinowy (lichen sclerosus – LS) to przewlekła choroba zapalna skóry i błon śluzowych, która często zlokalizowana jest w okolicach narządów płciowych i odbytu. LS powoduje świąd i ból, dysfunkcję seksualną, utrudnienie oddawania moczu u mężczyzn oraz związany jest z ryzykiem rozwoju raka. Etiologia LS nie jest znana, lecz znane są towarzyszące choroby oraz czynniki ryzyka rozwoju i czynniki protekcyjne. Rozpoznanie ustala się na podstawie obrazu klinicznego. Złotym standardem leczenia pozostają silne i bardzo silne miejscowe glikokortykosteroidy.
    W przypadku typowych zmian LS nie jest wymagana weryfikacja histopatologiczna. Jest ona jednak niezbędna przy: niepewnym obrazie klinicznym, podejrzeniu nowotworu, nieskuteczności leczenia oraz obrzezaniu.
    Dobrą praktyką jest, by przy każdej wizycie kontrolnej pacjenta z LS oceniać obraz kliniczny pod kątem obecności przemian nowotworowych, gdyż choroba ta wiąże się ze zwiększonym ryzykiem nowotworzenia. Nie jest pewne, czy w wyniku skutecznego leczenia ryzyko to zmienia się.
    Słowa kluczowe: liszaj twardzinowy, okolica anogenitalna, miejscowe preparaty glikokortykosteroidów, biopsja, ryzyko rozwoju nowotworu

    Dowiedz się więcej
    Cena: 27,00 zł
  9. Dermatologia Praktyczna 1/2020

    Dermatologia Praktyczna 1/2020

     Znamiona melanocytowe wrodzone u dzieci. Aktualne zalecenia diagnostyczno-terapeutyczne

     Congenital nevi in children. Current diagnostics and therapeutic recommendations
    Hubert Arasiewicz, Barbara Szpyrka. Maciej Bagłaj, Grażyna Kamińska-Winciorek

    Streszczenie
    Wrodzone znamiona melanocytowe są obecne od urodzenia lub pojawiają się do 2. r.ż. Występują dość powszechnie, charakteryzując się zmienną morfologią w zakresie lokalizacji, barwy i kształtu. Dermoskopia oraz badanie histopatologiczne stanowią złoty standard diagnostyki wrodzonych zmian barwnikowych. Obecnie kategoryzuje się je na podstawie współczynnika przewidywanego rozmiaru w wieku dorosłym. Szczególnej uwagi wymagają znamiona o dużej powierzchni, ponieważ stanowią poważny problem psychologiczny, a także są związane z innymi schorzeniami.
    Najistotniejszym aspektem jest różnicowanie melanozy nerwowo-skórnej ze zwiększeniem ryzyka czerniaka ośrodkowego układu nerwowego oraz określenie ryzyka transformacji nowotworowej czerniaka, które zwiększa się wraz z rozmiarem znamienia i liczby zmian satelitarnych.
    Niniejszy artykuł ma na celu przedstawienie aktualnej wiedzy na temat wrodzonych zmian melanocytowych z określeniem wskazań do przeprowadzenia zabiegu chirurgicznego i badań obrazowych na podstawie doniesień z literatury oraz doświadczeń własnych.
    Słowa kluczowe: znamiona wrodzone, dermoskopia, czerniak, melanoza nerwowo-skórna


     Analiza fototoksyczności wywołanej lekami ogólnoustrojowymi oparta na zaleceniach EDF (European Dermatology Forum)

     Drug-induced phototoxicity analysis based on EDF (European Dermatology Forum) recommendations
    Joanna Krzysiek, Aleksandra Lesiak, Joanna Narbutt

    Streszczenie
    Na co dzień jesteśmy narażeni na wiele substancji o właściwościach fototoksycznych. W połączeniu z promieniowaniem słonecznym mogą one wywołać miejscowe reakcje fototoksyczne i fotoalergiczne. Są to często występujące schorzenia skóry, różniące się od siebie mechanizmem powstawania, obrazem klinicznym, a także rodzajem wywołujących je substancji. Staranny wywiad, analiza obrazu klinicznego oraz dodatkowe testy diagnostyczne mogą ułatwić ustalenie ostatecznego rozpoznania. Reakcje fototoksyczne stanowią zdecydowaną większość przypadków fotosensytyzacji, dlatego warto omówić temat, opierając się na wytycznych zaproponowanych przez EDF (European Dermatology Forum).
    Słowa kluczowe: fototoksyczność, wytyczne, leki

    Roztwór furoinianu mometazonu – refundowana, skuteczna opcja terapeutyczna dla pacjentów z łojotokowym zapaleniem skóry oraz łuszczycą skóry owłosionej głowy

    Mometasone furoate – reimbursed, effective therapeutic option for patients with seborrheic dermatitis and scalp psoriasis
    Aleksandra Lesiak, Magdalena Ciążyńska, Joanna Narbutt

    Streszczenie
    Mometazon (furoinian mometazonu) jest glikokortykosteroidem stosowanym miejscowo, który charakteryzuje się szybkim początkiem działania oraz wysoką skutecznością. Z powodzeniem znosi uczucie świądu, redukując dodatkowo rumień oraz objawy złuszczania skóry. Produkt znalazł zastosowanie w miejscowym leczeniu wielu dermatoz odpowiadających na leczenie miejscowe glikokortykosteroidami, m.in. atopowego zapalenia skóry czy dermatoz kontaktowych. Dostępny na rynku roztwór 0,1% mometazonu stosowany 1 × dziennie wykazuje szczególną skuteczność oraz korzystny profil bezpieczeństwa w leczeniu stanów zapalnych i świądu w obrębie owłosionej skóry głowy, w tym m.in. terapii łojotokowego zapalenia skóry czy leczeniu łuszczycy skóry owłosionej głowy.
    Słowa kluczowe: furoinian mometazonu, mometazon, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca skóry owłosionej głowy


    Schorzenia dermatologiczne związane z uszkodzeniami nerwów. Część 1. Półpasiec, zespół troficzny nerwu trójdzielnego, zespół cieśni kanału nadgarstka

    Dermatological diseases related to nervous damage. Part 1. Herpes zoster, trigeminal trophic syndrome, carpal tunnel syndrome
    Franciszek Seneczko

    Streszczenie
    Skóra wykazuje różne związki z układem nerwowym: obwodowym (sensorycznym), autonomicznym oraz ośrodkowym. Ze względu na wymienione powiązania, skóra stanowi narząd neuroimmunoendokrynologiczny. Zaburzenia złożonych procesów regulacji neuronalnych uczestniczą w patogenezie niektórych chorób z pogranicza neurologiczno-dermatologicznego, takich jak: półpasiec, zespół troficzny nerwu trójdzielnego oraz zespół cieśni kanału nadgarstka.
    Słowa kluczowe: półpasiec, zespół troficzny nerwu trójdzielnego, zespół cieśni kanału nadgarstka, neuropeptydy, współczulna reakcja skórna

     

     Łuszczyca krostkowa u dzieci – doświadczenia własne

    Pustular psoriasis in children – own experience
    Mirosława Kuchciak-Brancewicz

    Streszczenie
    Łuszczyca jest przewlekłą chorobą skóry polegającą na nadmiernej proliferacji komórek naskórkowych oraz na obecności stanu zapalnego. Uogólniona łuszczyca krostkowa typu von Zumbuscha jest postacią łuszczycy krostkowej o skrajnym nasileniu. U dzieci występuje sporadycznie. Może ujawnić się w okresie niemowlęcym lub wczesnym dzieciństwie.
    Słowa kluczowe: niemowlęta, dzieci, łuszczyca krostkowa, zmiany skórne, diagnostyka różnicowa, leczenie


    Zmiany skórne w ostrej chorobie retrowirusowej – diagnostyka różnicowa chorób przebiegających z wysypką

    Skin changes in acute retroviral disease – differential diagnostics of diseases with rash
    Jagoda Stroynowska-Kosik, Dominika Szkodzińska, Ewelina Biało-Wójcicka

    Streszczenie
    Ostra choroba retrowirusowa rozwija się u większości osób zakażonych wirusem HIV w ciągu 2-4 tygodni od ekspozycji na materiał zakaźny. Objawy występują nagle i utrzymują się przez ok. 3 tygodnie. W niektórych przypadkach dolegliwości przedłużają się do 10 tygodni. Choroba przebiega najczęściej z gorączką, nudnościami, bólami mięśniowo-stawowymi, bólami głowy, bólami gardła, powiększeniem węzłów chłonnych, bólami brzucha z biegunką i utratą apetytu. Zmiany skórne w ostrej chorobie retrowirusowej występują u ok. 60% osób – najczęściej w postaci wysypki plamisto-grudkowej z wykwitami o średnicy 0,5-1 cm, zlokalizowanej na twarzy, tułowiu i dłoniach. Wysypka może też być plamista, grudkowa, rzadziej pokrzywkowa lub drobnopęcherzykowa. Charakterystyczna, często opisywana triada objawów – gorączka, zapalenie gardła i powiększenie węzłów chłonnych – nie występuje u wszystkich zakażonych pacjentów. Choroba może przebiegać w postaci skąpoobjawowej lub mieć przebieg bezobjawowy, co przy braku świadomości związanej z ryzykownym zachowaniem powoduje, że zakażenie jest wykrywane późno, w zaawansowanym stadium. Zmiany skórne mogą być błędnie rozpoznawane jako wysypka w przebiegu chorób infekcyjnych lub jako osutka polekowa. W przedstawionym artykule 36-letni pacjent miał objawy ogólne oraz zmiany skórne w postaci wysypki plamisto-grudkowej, mogące odpowiadać płonicy lub reakcji alergicznej polekowej. Właściwie zebrany wywiad i wykonane badania laboratoryjne uwzględniające choroby infekcyjne przebiegające z wysypką, w tym badanie w kierunku zakażenia wirusem HIV, umożliwiły ustalenie prawidłowego rozpoznania.
    Słowa kluczowe: infekcja wirusem HIV, wysypka plamisto-grudkowa, gorączka, ból gardła


    Linijna IgA dermatoza pęcherzowa w przebiegu świerzbu norweskiego

     Linear IgA bullous dermatosis in the course of Norwegian scabies
    Justyna Rembiałkowska-Piela, Dominik Mikiel, Anna Neneman, Monika Bowszyc-Dmochowska, Marian Dmochowski

    Streszczenie
    Linijna IgA dermatoza pęcherzowa (LABD) należy do grupy rzadkich chorób o podłożu auto immunologicznym. Wyróżnia się postać idiopatyczną oraz indukowaną. W klasycznym obrazie choroby w obrazie klinicznym dominują rozsiane zmiany rumieniowe, napięte pęcherze i pęcherzyki. Lokalizacja zmian skórnych jest zróżnicowana i może dotyczyć skóry okolicy tułowia, twarzy, owłosionej skóry głowy wraz z zajęciem błon śluzowych. W procesie diagnostycznym decydujące znaczenie ma badanie immunopatologiczne, głównie immunofluorescencja bezpośrednia wykazująca linearne złogi przeciwciał IgA wzdłuż połączenia skórno-naskórkowego. Leczenie LABD polega na zastosowaniu dapsonu jako leku pierwszego rzutu, jak również glikokortykosteroidów oraz immunoglobulin dożylnych.
    Świerzb należy do częstych, zakaźnych chorób pasożytniczych. Wywołany jest przez roztocza Sarcoptes scabiei. W klasycznej postaci choroby dominują symetryczne zmiany grudkowo-pęcherzykowe, zlokalizowane głównie w okolicy skóry brzucha, pośladków, palców rąk z towarzyszącym świądem wzmagającym się w godzinach nocnych. Świerzb norweski to nasilona postać choroby, cechuje się wysoką zakaźnością, występowaniem bardzo dużej liczby osobników świerzbowca oraz nawarstwionymi łuskami w obrębie zajętej skóry. Możliwość wyindukowania przez świerzbowca autoimmunizacyjnej choroby pęcherzowej nie została do końca wyjaśniona. Rozważa się dwa mechanizmy, które mogą być odpowiedzialne za wytwarzanie autoprzeciwciał u pacjentów ze świerzbem: uszkodzenie błony podstawnej przez enzymy lityczne, produkowane przez roztocza powodujące ekspozycję antygenów oraz reakcję krzyżową z antygenami błony podstawnej na zasadzie mimikry antygenowej.
    W artykule przedstawiono przypadek 82-letniej kobiety z rozsianymi zmianami skórnymi zdiagnozowanymi jako świerzb norweski ze współistniejącą autoimmunizacyjną chorobą pęcherzową spełniającą kryteria linijnej IgA dermatozy pęcherzowej (LABD).
    Słowa kluczowe: świerzb, linijna IgA dermatoza pęcherzowa, immunofluorescencja bezpośrednia, złogi IgA, wzbudzanie

     

    DERMATOLOGIA DZIECIĘCA – pytania i odpowiedzi

    Mirosława Kuchciak-Brancewicz

    Streszczenie
    Osutki polekowe należą do powszechnie spotykanych objawów niepożądanych. Zmiany w przebiegu wysypek polekowych mogą być ograniczone lub uogólnione. Zmianom skórnym mogą towarzyszyć zmiany ogólnoustrojowe. Tak jest w przypadku ostrej uogólnionej wysypki krostkowej. Podstawą leczenia jest odstawienie leku wywołującego.
    Atopowe zapalenie skóry jest genetycznie uwarunkowaną chorobą skóry, modyfikowaną przez czynniki środowiskowe. Defekt genetyczny dotyczy m.in. filagryny. Białko to warunkuje prawidłową produkcję barierowych czynników nawilżająco-natłuszczających. Wskutek tego defektu skóra jest sucha. Najbardziej narażona na wysychanie jest twarz. Dlatego pierwszym objawem klinicznym atopowego zapalenia skóry w wieku niemowlęcym są tzw. lakierowane policzki.
    Trądzik pospolity jest przewlekłą, zapalną chorobą gruczołów łojowych i ujść mieszków włosowych. Jest najczęstszą chorobą skóry w okresie pokwitania. Charakteryzuje się występowaniem zarówno wykwitów niezapalnych, jak i zapalnych. Zmian tych nie należy usuwać samemu z uwagi na możliwość powstania powikłań.
    Brodawki wirusowe obejmują wiele odmian klinicznych. Do najczęściej występujących należą brodawki zwykłe, wśród nich brodawki rąk i stóp. Brodawki stóp często są mylnie rozpoznawane i traktowane jako odciski oraz niewłaściwie leczone. Przy nieodpowiednim postępowaniu może dojść do rozsiewu zmian i powikłań.
    Wśród malformacji naczyniowych najczęściej występuje u dzieci znamię naczyniowe płaskie typu PWS (port wine stain). Każda obecność naczyniaka płaskiego w obrębie twarzy nakazuje przeprowadzić badania w kierunku rozpoznania zespołu Sturge’a-Webera.
    Słowa kluczowe: dzieci, ostra uogólniona osutka krostkowa, atopowe zapalenie skóry, trądzik pospolity, brodawki wirusowe, malformacje naczyniowe typu PWS

     

    WENEROLOGIA – pytania i odpowiedzi

     Monika Wasilewska, Bartłomiej Święs, Iwona Rudnicka, Sławomir Majewski

    Streszczenie
    Ciąża jest szczególnym stanem fizjologicznym dla organizmu kobiety. Dochodzi między innymi do zjawiska immunosupresji i wzrostu ryzyka ujawnienia utajonego zakażenia typami genitalnymi HPV. W ciąży brodawki płciowe są liczne, mogą osiągać większe rozmiary, a nawroty są częste. Potencjalne ryzyko zakażenia dziecka wirusami HPV występuje zazwyczaj podczas porodu. Leczenie brodawek płciowych w ciąży jest utrudnione ze względu na ograniczone możliwości terapeutyczne. U kobiet w ciąży preferowane są metody zabiegowe, takie jak krioterapia i łyżeczkowanie. Podczas leczenia w wyjątkowych sytuacjach można zastosować preparat miejscowy zawierający imikwimod.
    Kłykciny kończyste okolicy odbytu są głównie przenoszone przez bierne kontakty seksualne jednakowo u obu płci. Ryzyko wystąpienia zmian zależy w największym stopniu od wydolności układu odpornościowego. Lokalizacja kłykcin kończystych w odbycie często skutkuje późnym rozpoznaniem. W terapii można zastosować preparaty miejscowe zawierające podofilotoksynę czy imikwimod oraz standardowe procedury zabiegowe, takie jak krioterapia, łyżeczkowanie i wycięcie chirurgiczne. Bardzo istotna jest współpraca z lekarzem proktologiem i rektoskopowa ocena kanału odbytu pod kątem występowania zmian. Po zabiegu pacjent wymaga edukacji na temat wysokiej zakaźności choroby.
    Słowa kluczowe: brodawki płciowe, ciąża, okolica odbytu, krioterapia, łyżeczkowanie, kłykciny kończyste, imikwimod, podofilotoksyna

    Dowiedz się więcej
    Cena: 27,00 zł

    Brak w magazynie

  10. Dermatologia Praktyczna 6/2019

    Dermatologia Praktyczna 6/2019

    Porównanie skuteczności fali uderzeniowej i masażu bańką chińską w terapii antycellulitowej

    Efficacy comparison of shock wave and Chinese bubble for anti-cellulite therapy
    Anna Zabiszak, Maria Urbańska, Iwona Micek, Anna Kroma, Agnieszka Seraszek-Jaros,
    Ewa Pelant, Gerard Nowak, Justyna Gornowicz-Porowska

    Streszczenie
    Cellulit to nieprawidłowe rozmieszczenie tkanki tłuszczowej oraz obrzękowo-włókniste zmiany tkanki podskórnej, objawiające się na powierzchni skóry wgłębieniami i guzkami, kształtem przypominającymi skórkę pomarańczową. Zmiany występują najczęściej w okolicy ud, pośladków i ramion, co stanowi dla kobiet istotny problem estetyczny. W ostatnich latach wzrosła popularność zabiegów antycellulitowych wykonywanych za pomocą specjalistycznych urządzeń. W badaniach przedstawiono dwie nieinwazyjne metody redukcji cellulitu: masaż bańką chińską w połączeniu ze szczotkowaniem ciała oraz falę uderzeniową. Porównano ich wpływ na jakość skóry oraz subiektywną ocenę probantek. Po zabiegach z falą uderzeniową otrzymano: obwód ud – średnia poprawa u 73,33% badanych osób o 1,54 cm; TEWL ud – średnia poprawa u 93,33% badanych osób o 3,9 g/godz./m2; TEWL pośladków – średnia poprawa u 86,66% badanych osób o 3,2 g/godz./m2. Po zabiegach z bańką chińską otrzymano: obwód ud – średnia poprawa u 72,7% osób o 1,1 cm; TEWL ud – średnia poprawa u 81,8% badanych osób o 6 g/godz./m2; TEWL pośladków – średnia poprawa u 90,9% badanych osób o 5,48 g/godz./m2. Zarówno fala uderzeniowa, jak i bańka chińska pozwalają znacznie poprawić jakość skóry objętej cellulitem.
    Słowa kluczowe: cellulit, bańka chińska, fala uderzeniowa

     

    Poziom stresu psychicznego u pacjentów chorujących na liszaj płaski błony śluzowej jamy ustnej

    The level of mental stress in patients suffering from oral lichen planus
    Michalina Szymczak-Paluch, Sebastian Kłosek

    Streszczenie
    Wstęp:
    W granicach zdolności adaptacyjnych stres zwiększa aktywność i wydolność organizmu. Jego pozytywny wpływ przestaje być widoczny, kiedy staje się zjawiskiem przewlekłym, które w efekcie doprowadza do obniżenia odporności oraz rozwijania się zaburzeń psychosomatycznych. Błona śluzowa jamy ustnej jest okolicą, w której można zaobserwować zmiany w stanie zdrowia całego organizmu. Wiele chorób systemowych, zaburzeń ogólnoustrojowych oraz psychicznych może ograniczać swoje objawy jedynie do okolicy błony śluzowej jamy ustnej. Zaburzenia psychiczne, do których zaliczają się depresja, podwyższony poziom stresu psychicznego i lęku, mogą odgrywać znaczącą rolę w wystąpieniu, przebiegu i powodzeniu leczenia części ze zmian obserwowanych w jamie ustnej. Wśród zaburzeń, które mogą występować w tym miejscu i są kojarzone z działaniem przewlekłych bodźców stresowych, lękiem i depresją, wymienia się przede wszystkim liszaj płaski błony śluzowej jamy ustnej.

    Cel: Określenie poziomu odczuwanego stresu psychicznego w przebiegu liszaja płaskiego błony śluzowej jamy ustnej oraz możliwej korelacji pomiędzy poziomem odczuwanego stresu i objawami subiektywnymi zgłaszanymi przez pacjentów.

    Materiał i metody:
    Badaniem objęto 62 pacjentów, zamieszkałych w województwie łódzkim. Kryterium kwalifikacji uczestników było zdiagnozowanie liszaja płaskiego błony śluzowej jamy ustnej na podstawie badania podmiotowego, przedmiotowego oraz histopatologicznego wycinka ze zmian chorobowych. U wszystkich pacjentów przeprowadzono test poziomu odczuwanego stresu psychicznego w okresie miesiąca poprzedzającego rozpoznanie choroby z zastosowaniem testu PSS-10 i poziomu odczuwanego bólu błony śluzowej jamy ustnej w skali VAS. Dane przeanalizowano z pomocą programu Statistica 13 (p < 0,05).

    Wyniki:
    Ogólnie spośród badanych 62 pacjentów: 51 osób stanowiły kobiety, a 11 mężczyźni. Podwyższony poziom odczuwanego stresu psychicznego występował u 48 osób: 43 kobiet i 5 mężczyzn, co stanowiło 77,42% badanych z OLP. Poziom stresu na poziomie średnim zanotowano u 18 osób, a wysokim u 30 osób, brak obciążenia stresem psychicznym występował u 14 osób. Wyższy poziom stresu psychicznego korelował dodatnio z natężeniem odczuwanego bólu błony śluzowej jamy ustnej.

    Wnioski:
    Częstość występowania podwyższonego poziomu stresu psychicznego w przebiegu liszaja płaskiego błony śluzowej jamy ustnej w zbadanej grupie wynosi 77,42%. Zmiany tego typu są częstsze u kobiet niż u mężczyzn i ma to związek predylekcją OLP do płci żeńskiej. Zaobserwowano dodatnią korelację pomiędzy poziomem odczuwanego przez pacjentów bólu błony śluzowej jamy ustnej a poziomem stresu psychicznego w przebiegu OLP. Nie zaobserwowano korelacji pomiędzy częstością sięgania po używki przez pacjentów chorujących na OLP, a poziomem stresu psychicznego. Konieczne są dalsze badania nad ewentualną zależnością między liszajem płaskim błony śluzowej jamy ustnej a innymi parametrami wpływającymi na przebieg choroby.

    Słowa kluczowe:
    liszaj płaski, przewlekły stres psychiczny, PSS-10, skala VAS, badanie histopatologiczne


    Doświadczenia z zastosowania połączenia kalcypotriolu i betametazonu w postaci piany w miejscowym leczeniu pacjentów z niepowodzeniem terapeutycznym po innych terapiach

    Clinical experience with combination of calcipotriol and betamethasone foam in topical treatment of recalcitrant skin psoriatic lesions
    Agnieszka Osmola-Mańkowska, Anna Malewska-Woźniak, Marta Dobrzyńska, Ewa Teresiak-Mikołajczak, Zygmunt Adamski

    Streszczenie
    Łuszczyca jest ogólnoustrojową, przewlekłą, zapalną chorobą z manifestacjami skórnymi, uwarunkowaną genetycznie o nieprzewidywalnym przebiegu. U ok. 60% chorych przebieg choroby jest łagodny i stabilny z obecnością zmian w miejscach predylekcyjnych. Jednak u pozostałych pacjentów może być on cięższy z zajęciem większych okolic skóry. W przypadkach łuszczycy o przebiegu łagodnym, wystarczające może być zastosowanie leków miejscowych usuwających łuskę i hamujących nadmierną proliferację naskórka. W przebiegu umiarkowanym do ciężkiego stosuje się fototerapię lub leki ogólne, takie jak: metotreksat, cyklosporynę, retinoidy oraz leki biologiczne. W cięższych postaciach choroby mimo leczenia ogólnoustrojowego nadal zaleca się skojarzenie z terapią miejscową. Polskie Towarzystwo Dermatologiczne (PTD) w leczeniu miejscowym łuszczycy zaleca: środki keratolityczne, cygnolinę, pochodne witaminy D3 w monoterapii lub połączenie kalcypotriolu z betametazonem, glikokortykosteroidy (GKS), retinoid, dziegcie, a także preparaty wspomagające, takie jak emolienty. Za szczególnie rekomendowany uznaje się preparat złożony, zawierający kalcypotriol i betametazon (Cal/BD) w postaci maści, żelu oraz nowego podłoża – piany. Przedstawiono 3 przypadki pacjentów leczonych lekiem złożonym zawierającym kalcypotriol
    i betametazon w pianie.
    Słowa kluczowe:
    łuszczyca, kalcypotriol, betametazon, leczenie miejscowe

     

    Metody stosowane w leczeniu blizn potrądzikowych

    Methods used in acne scars treatment
    Julia Sworowska, Natalia Welc, Magdalena Jałowska, Zygmunt Adamski

    Streszczenie
    Trądzik pospolity to najczęstsza choroba skóry wieku młodzieńczego, spotykana u niemal 100% osób pomiędzy 11. a 30. r.ż., przy czym u 15% chorych przebiega ciężko jako postać zapalna, często pozostawiająca przebarwienia oraz blizny. Wyróżnia się blizny potrądzikowe typu icepick, rolling oraz boxcar. Celem pracy był przegląd dostępnych metod stosowanych w leczeniu blizn potrądzikowych z użyciem i bez użycia energii. Blizny typu rolling były leczone satysfakcjonująco przy zastosowaniu metody podcięć, natomiast blizny typu icepick dobrze reagują na leczenie za pomocą peelingów chemicznych. Zastosowanie lasera CO2 okazało się skuteczniejsze w przypadku leczenia blizn typu rolling i box car niż blizn typu icepick. Efektywność poszczególnych zabiegów różni się w zależności od rodzaju blizn pacjenta. Łączenie ze sobą różnych metod może przynieść lepsze rezultaty niż stosowanie pojedynczej metody.
    Słowa kluczowe: trądzik, blizny, leczenie

     

    Brodawki – łatwo je „złapać”, ale jak się ich pozbyć?

    Warts – easy to „catch” them, but how to get rid of them?
    Aleksandra Lesiak, Magdalena Ciążyńska

    Streszczenie
    Brodawki zwykłe (verrucae vulgares), brodawki podeszwowe (verrucae plantares) i brodawki płaskie (verrucae planae) są często spotykanymi, łagodnymi zmianami skóry wywołanymi przez wirusy brodawczaka ludzkiego (human papillomaviruses – HPV). Na zarażenie nimi szczególnie narażone są dzieci, zwłaszcza z atopowym zapaleniem skóry oraz osoby z chorobami przebiegającymi z obniżeniem odporności. Zmiany te rozprzestrzeniają się bardzo szybko poprzez bezpośredni kontakt ze skórą lub pośrednio poprzez styczność z zanieczyszczonymi powierzchniami, wykazując ponadto tendencję do częstych nawrotów. Biorąc pod uwagę, że nawet co dziesiąty człowiek zarażony jest wirusem brodawczaka, zmiany te stanowią istotny problem kosmetyczny i zdrowotny, z jakim boryka się znaczna część społeczeństwa, szczególnie gdy obejmują one eksponowane lokalizacje ciała, takie jak np. dłonie.

    Leczenie brodawek skóry polega na zastosowaniu metod opartych na technikach wymrażania, usunięciu chirurgicznym zmian oraz zastosowaniu miejscowych preparatów zawierających m.in. kwas salicylowy oraz 5-fluorouracyl. Pomimo znacznej rangi problemu nadal nie istnieje jeden złoty środek, który spowodowałby wyleczenie zmian u wszystkich pacjentów. Dlatego bardzo powszechne jest szukanie i stosowanie wielu terapii skojarzonych w celu uzyskania wyższych wskaźników wyleczeń. Biorąc pod uwagę dostępne dane literaturowe oraz własne doświadczenia, najskuteczniejszym zalecanym schematem postępowania w przypadku brodawek wirusowych jest połączenie zabiegów wymrażania z preparatami zawierającymi kwas salicylowy oraz 5-fluorouracyl.

    W pracy dokonano przeglądu informacji dotyczących metod leczenia brodawek skóry ze szczególnym uwzględnieniem powszechnie stosowanych terapii miejscowych kwasem salicylowym i 5-fluorouracylem oraz metod skojarzonych.

    Słowa kluczowe:
    brodawka, wirus brodawczaka ludzkiego, kwas salicylowy, 5-fluorouracyl, krioterapia

     

    Zewnętrzne zastosowanie witaminy A i E w dermatologii

    Topical use of vitamins A and E in dermatology
    Karolina Olek-Hrab, Zygmunt Adamski

    Streszczenie
    We współczesnych czasach obserwuje się dążenie do poprawy wyglądu, zwracanie uwagi na zdrowe odżywianie, unikanie produktów modyfikowanych, walkę z zanieczyszczeniem środowiska. W ten trend wpisuje się również zainteresowanie kosmetykami, które coraz częściej powinny być naturalne i przyjazne dla środowiska. Mają one pomóc w walce ze stresem oksydacyjnym. Ogromnym zainteresowaniem cieszą się witaminy, które znalazły zastosowanie w kosmetykach. Ze względu na ich wszechstronne funkcje posiadają wielokierunkowe działanie. Mogą być używane jako emolienty, regulatory procesów keratynizacji, antyutleniacze, środki nawilżające, filtry UV oraz substancje przeciwdziałające powstawaniu szkodliwych związków. Witaminy A i E można również łączyć z innymi substancjami, takimi jak mocznik, ichtiol jasny, tormentiol, krem borny czy cholesterol, zwiększając tym samym wskazania do stosowania zarówno jako pielęgnację, jak i leczenie wybranych dermatoz.
    Słowa kluczowe:
    witaminy, skóra, stres oksydacyjny

     

    Współistnienie łuszczycy zwyczajnej i kiły wczesnej objawowej u młodego mężczyzny – opis przypadku

    Comorbidity of psoriasis vulgaris and early symptomatic syphilis in a young man – case report
    Marta Pyrko, Ewa Wojdała

    Streszczenie
    Łuszczyca zwyczajna jest przewlekłą, nawracającą, zapalną chorobą skóry. Jednym z czynników, które mogą prowokować wysiew lub nasilać zmiany skórne w przebiegu łuszczycy, są infekcje. Kiła jest chorobą infekcyjną, przenoszoną drogą płciową wywołaną przez bakterię spiralną T. pallidum. Zarówno w kile, jak i w łuszczycy zwyczajnej mogą występować liczne rozsiane zmiany skórne. Wykwity mogą być zlokalizowane nie zawsze w typowych miejscach i mieć zmienne nasilenie. Obie choroby dotyczą ludzi zarówno w młodym, jak i w starszym wieku; możliwe jest również ich współistnienie. W takiej sytuacji przebieg tych chorób może być nietypowy. Oba schorzenia wymagają innego leczenia. Kluczowe jest przeprowadzenie prawidłowej diagnostyki. W procesie diagnostycznym wymagane jest niekiedy wykonanie badania histopatologicznego. Dla rozpoznania kiły konieczne jest zrobienie testów serologicznych.
    Słowa kluczowe:
    kiła, łuszczyca zwyczajna, diagnostyka, PASI, VDRL

     

    Dermatologia dziecięca – pytania i odpowiedzi

    Mirosława Kuchciak-Brancewicz

    Streszczenie
    Atopowe zapalenie skóry jest bardzo częstą dermatozą występującą u dzieci. Wyprysk sutków jest jednym z kryteriów mniejszych Hanifina i Rajki. Wymaga nie tylko leczenia, lecz także długotrwałej profilaktyki, w której wiodącą rolę odgrywają emolienty.
    Okres noworodkowy sprzyja wystąpieniu potówek. Jednocześnie może rozwinąć się łojotokowe zapalenie skóry. Należy wyeliminować czynniki prowadzące do powstania potówek oraz zastosować delikatne leczenie przeciwzapalne.
    Jedną z postaci atopowego zapalenia skóry jest wyprysk dłoni i stóp. Jest schorzeniem przewlekłym i nawracającym. Wymaga on odpowiedniego leczenia i profilaktyki.
    Słowa kluczowe: dzieci, atopowe zapalenie skóry, wyprysk sutków, potówki, łojotokowe zapalenie skóry, wyprysk dłoni i stóp, leczenie i profilaktyka

    Dowiedz się więcej
    Cena: 22,00 zł

Siatka Lista

Ustaw kierunek malejący

Strona:
  1. 1
  2. 2
  3. 3

Strona korzysta z plików cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie oraz dostosowania ich do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Cel, warunki przechowywania lub dostęp do cookies dostępne są w Polityce prywatności. Mogą Państwo dokonać w każdej chwili zmiany ustawień. Więcej szczegółów w naszej Polityce Prywatności. Zobacz więcej