Dermatologia Praktyczna 6/2019


Autor:

Format: A5

Oprawa: Nie

Cena: 22.00 zł
LUB
Opis

Szczegóły

Porównanie skuteczności fali uderzeniowej i masażu bańką chińską w terapii antycellulitowej

Efficacy comparison of shock wave and Chinese bubble for anti-cellulite therapy
Anna Zabiszak, Maria Urbańska, Iwona Micek, Anna Kroma, Agnieszka Seraszek-Jaros,
Ewa Pelant, Gerard Nowak, Justyna Gornowicz-Porowska

Streszczenie
Cellulit to nieprawidłowe rozmieszczenie tkanki tłuszczowej oraz obrzękowo-włókniste zmiany tkanki podskórnej, objawiające się na powierzchni skóry wgłębieniami i guzkami, kształtem przypominającymi skórkę pomarańczową. Zmiany występują najczęściej w okolicy ud, pośladków i ramion, co stanowi dla kobiet istotny problem estetyczny. W ostatnich latach wzrosła popularność zabiegów antycellulitowych wykonywanych za pomocą specjalistycznych urządzeń. W badaniach przedstawiono dwie nieinwazyjne metody redukcji cellulitu: masaż bańką chińską w połączeniu ze szczotkowaniem ciała oraz falę uderzeniową. Porównano ich wpływ na jakość skóry oraz subiektywną ocenę probantek. Po zabiegach z falą uderzeniową otrzymano: obwód ud – średnia poprawa u 73,33% badanych osób o 1,54 cm; TEWL ud – średnia poprawa u 93,33% badanych osób o 3,9 g/godz./m2; TEWL pośladków – średnia poprawa u 86,66% badanych osób o 3,2 g/godz./m2. Po zabiegach z bańką chińską otrzymano: obwód ud – średnia poprawa u 72,7% osób o 1,1 cm; TEWL ud – średnia poprawa u 81,8% badanych osób o 6 g/godz./m2; TEWL pośladków – średnia poprawa u 90,9% badanych osób o 5,48 g/godz./m2. Zarówno fala uderzeniowa, jak i bańka chińska pozwalają znacznie poprawić jakość skóry objętej cellulitem.
Słowa kluczowe: cellulit, bańka chińska, fala uderzeniowa

 

Poziom stresu psychicznego u pacjentów chorujących na liszaj płaski błony śluzowej jamy ustnej

The level of mental stress in patients suffering from oral lichen planus
Michalina Szymczak-Paluch, Sebastian Kłosek

Streszczenie
Wstęp:
W granicach zdolności adaptacyjnych stres zwiększa aktywność i wydolność organizmu. Jego pozytywny wpływ przestaje być widoczny, kiedy staje się zjawiskiem przewlekłym, które w efekcie doprowadza do obniżenia odporności oraz rozwijania się zaburzeń psychosomatycznych. Błona śluzowa jamy ustnej jest okolicą, w której można zaobserwować zmiany w stanie zdrowia całego organizmu. Wiele chorób systemowych, zaburzeń ogólnoustrojowych oraz psychicznych może ograniczać swoje objawy jedynie do okolicy błony śluzowej jamy ustnej. Zaburzenia psychiczne, do których zaliczają się depresja, podwyższony poziom stresu psychicznego i lęku, mogą odgrywać znaczącą rolę w wystąpieniu, przebiegu i powodzeniu leczenia części ze zmian obserwowanych w jamie ustnej. Wśród zaburzeń, które mogą występować w tym miejscu i są kojarzone z działaniem przewlekłych bodźców stresowych, lękiem i depresją, wymienia się przede wszystkim liszaj płaski błony śluzowej jamy ustnej.

Cel: Określenie poziomu odczuwanego stresu psychicznego w przebiegu liszaja płaskiego błony śluzowej jamy ustnej oraz możliwej korelacji pomiędzy poziomem odczuwanego stresu i objawami subiektywnymi zgłaszanymi przez pacjentów.

Materiał i metody:
Badaniem objęto 62 pacjentów, zamieszkałych w województwie łódzkim. Kryterium kwalifikacji uczestników było zdiagnozowanie liszaja płaskiego błony śluzowej jamy ustnej na podstawie badania podmiotowego, przedmiotowego oraz histopatologicznego wycinka ze zmian chorobowych. U wszystkich pacjentów przeprowadzono test poziomu odczuwanego stresu psychicznego w okresie miesiąca poprzedzającego rozpoznanie choroby z zastosowaniem testu PSS-10 i poziomu odczuwanego bólu błony śluzowej jamy ustnej w skali VAS. Dane przeanalizowano z pomocą programu Statistica 13 (p < 0,05).

Wyniki:
Ogólnie spośród badanych 62 pacjentów: 51 osób stanowiły kobiety, a 11 mężczyźni. Podwyższony poziom odczuwanego stresu psychicznego występował u 48 osób: 43 kobiet i 5 mężczyzn, co stanowiło 77,42% badanych z OLP. Poziom stresu na poziomie średnim zanotowano u 18 osób, a wysokim u 30 osób, brak obciążenia stresem psychicznym występował u 14 osób. Wyższy poziom stresu psychicznego korelował dodatnio z natężeniem odczuwanego bólu błony śluzowej jamy ustnej.

Wnioski:
Częstość występowania podwyższonego poziomu stresu psychicznego w przebiegu liszaja płaskiego błony śluzowej jamy ustnej w zbadanej grupie wynosi 77,42%. Zmiany tego typu są częstsze u kobiet niż u mężczyzn i ma to związek predylekcją OLP do płci żeńskiej. Zaobserwowano dodatnią korelację pomiędzy poziomem odczuwanego przez pacjentów bólu błony śluzowej jamy ustnej a poziomem stresu psychicznego w przebiegu OLP. Nie zaobserwowano korelacji pomiędzy częstością sięgania po używki przez pacjentów chorujących na OLP, a poziomem stresu psychicznego. Konieczne są dalsze badania nad ewentualną zależnością między liszajem płaskim błony śluzowej jamy ustnej a innymi parametrami wpływającymi na przebieg choroby.

Słowa kluczowe:
liszaj płaski, przewlekły stres psychiczny, PSS-10, skala VAS, badanie histopatologiczne


Doświadczenia z zastosowania połączenia kalcypotriolu i betametazonu w postaci piany w miejscowym leczeniu pacjentów z niepowodzeniem terapeutycznym po innych terapiach

Clinical experience with combination of calcipotriol and betamethasone foam in topical treatment of recalcitrant skin psoriatic lesions
Agnieszka Osmola-Mańkowska, Anna Malewska-Woźniak, Marta Dobrzyńska, Ewa Teresiak-Mikołajczak, Zygmunt Adamski

Streszczenie
Łuszczyca jest ogólnoustrojową, przewlekłą, zapalną chorobą z manifestacjami skórnymi, uwarunkowaną genetycznie o nieprzewidywalnym przebiegu. U ok. 60% chorych przebieg choroby jest łagodny i stabilny z obecnością zmian w miejscach predylekcyjnych. Jednak u pozostałych pacjentów może być on cięższy z zajęciem większych okolic skóry. W przypadkach łuszczycy o przebiegu łagodnym, wystarczające może być zastosowanie leków miejscowych usuwających łuskę i hamujących nadmierną proliferację naskórka. W przebiegu umiarkowanym do ciężkiego stosuje się fototerapię lub leki ogólne, takie jak: metotreksat, cyklosporynę, retinoidy oraz leki biologiczne. W cięższych postaciach choroby mimo leczenia ogólnoustrojowego nadal zaleca się skojarzenie z terapią miejscową. Polskie Towarzystwo Dermatologiczne (PTD) w leczeniu miejscowym łuszczycy zaleca: środki keratolityczne, cygnolinę, pochodne witaminy D3 w monoterapii lub połączenie kalcypotriolu z betametazonem, glikokortykosteroidy (GKS), retinoid, dziegcie, a także preparaty wspomagające, takie jak emolienty. Za szczególnie rekomendowany uznaje się preparat złożony, zawierający kalcypotriol i betametazon (Cal/BD) w postaci maści, żelu oraz nowego podłoża – piany. Przedstawiono 3 przypadki pacjentów leczonych lekiem złożonym zawierającym kalcypotriol
i betametazon w pianie.
Słowa kluczowe:
łuszczyca, kalcypotriol, betametazon, leczenie miejscowe

 

Metody stosowane w leczeniu blizn potrądzikowych

Methods used in acne scars treatment
Julia Sworowska, Natalia Welc, Magdalena Jałowska, Zygmunt Adamski

Streszczenie
Trądzik pospolity to najczęstsza choroba skóry wieku młodzieńczego, spotykana u niemal 100% osób pomiędzy 11. a 30. r.ż., przy czym u 15% chorych przebiega ciężko jako postać zapalna, często pozostawiająca przebarwienia oraz blizny. Wyróżnia się blizny potrądzikowe typu icepick, rolling oraz boxcar. Celem pracy był przegląd dostępnych metod stosowanych w leczeniu blizn potrądzikowych z użyciem i bez użycia energii. Blizny typu rolling były leczone satysfakcjonująco przy zastosowaniu metody podcięć, natomiast blizny typu icepick dobrze reagują na leczenie za pomocą peelingów chemicznych. Zastosowanie lasera CO2 okazało się skuteczniejsze w przypadku leczenia blizn typu rolling i box car niż blizn typu icepick. Efektywność poszczególnych zabiegów różni się w zależności od rodzaju blizn pacjenta. Łączenie ze sobą różnych metod może przynieść lepsze rezultaty niż stosowanie pojedynczej metody.
Słowa kluczowe: trądzik, blizny, leczenie

 

Brodawki – łatwo je „złapać”, ale jak się ich pozbyć?

Warts – easy to „catch” them, but how to get rid of them?
Aleksandra Lesiak, Magdalena Ciążyńska

Streszczenie
Brodawki zwykłe (verrucae vulgares), brodawki podeszwowe (verrucae plantares) i brodawki płaskie (verrucae planae) są często spotykanymi, łagodnymi zmianami skóry wywołanymi przez wirusy brodawczaka ludzkiego (human papillomaviruses – HPV). Na zarażenie nimi szczególnie narażone są dzieci, zwłaszcza z atopowym zapaleniem skóry oraz osoby z chorobami przebiegającymi z obniżeniem odporności. Zmiany te rozprzestrzeniają się bardzo szybko poprzez bezpośredni kontakt ze skórą lub pośrednio poprzez styczność z zanieczyszczonymi powierzchniami, wykazując ponadto tendencję do częstych nawrotów. Biorąc pod uwagę, że nawet co dziesiąty człowiek zarażony jest wirusem brodawczaka, zmiany te stanowią istotny problem kosmetyczny i zdrowotny, z jakim boryka się znaczna część społeczeństwa, szczególnie gdy obejmują one eksponowane lokalizacje ciała, takie jak np. dłonie.

Leczenie brodawek skóry polega na zastosowaniu metod opartych na technikach wymrażania, usunięciu chirurgicznym zmian oraz zastosowaniu miejscowych preparatów zawierających m.in. kwas salicylowy oraz 5-fluorouracyl. Pomimo znacznej rangi problemu nadal nie istnieje jeden złoty środek, który spowodowałby wyleczenie zmian u wszystkich pacjentów. Dlatego bardzo powszechne jest szukanie i stosowanie wielu terapii skojarzonych w celu uzyskania wyższych wskaźników wyleczeń. Biorąc pod uwagę dostępne dane literaturowe oraz własne doświadczenia, najskuteczniejszym zalecanym schematem postępowania w przypadku brodawek wirusowych jest połączenie zabiegów wymrażania z preparatami zawierającymi kwas salicylowy oraz 5-fluorouracyl.

W pracy dokonano przeglądu informacji dotyczących metod leczenia brodawek skóry ze szczególnym uwzględnieniem powszechnie stosowanych terapii miejscowych kwasem salicylowym i 5-fluorouracylem oraz metod skojarzonych.

Słowa kluczowe:
brodawka, wirus brodawczaka ludzkiego, kwas salicylowy, 5-fluorouracyl, krioterapia

 

Zewnętrzne zastosowanie witaminy A i E w dermatologii

Topical use of vitamins A and E in dermatology
Karolina Olek-Hrab, Zygmunt Adamski

Streszczenie
We współczesnych czasach obserwuje się dążenie do poprawy wyglądu, zwracanie uwagi na zdrowe odżywianie, unikanie produktów modyfikowanych, walkę z zanieczyszczeniem środowiska. W ten trend wpisuje się również zainteresowanie kosmetykami, które coraz częściej powinny być naturalne i przyjazne dla środowiska. Mają one pomóc w walce ze stresem oksydacyjnym. Ogromnym zainteresowaniem cieszą się witaminy, które znalazły zastosowanie w kosmetykach. Ze względu na ich wszechstronne funkcje posiadają wielokierunkowe działanie. Mogą być używane jako emolienty, regulatory procesów keratynizacji, antyutleniacze, środki nawilżające, filtry UV oraz substancje przeciwdziałające powstawaniu szkodliwych związków. Witaminy A i E można również łączyć z innymi substancjami, takimi jak mocznik, ichtiol jasny, tormentiol, krem borny czy cholesterol, zwiększając tym samym wskazania do stosowania zarówno jako pielęgnację, jak i leczenie wybranych dermatoz.
Słowa kluczowe:
witaminy, skóra, stres oksydacyjny

 

Współistnienie łuszczycy zwyczajnej i kiły wczesnej objawowej u młodego mężczyzny – opis przypadku

Comorbidity of psoriasis vulgaris and early symptomatic syphilis in a young man – case report
Marta Pyrko, Ewa Wojdała

Streszczenie
Łuszczyca zwyczajna jest przewlekłą, nawracającą, zapalną chorobą skóry. Jednym z czynników, które mogą prowokować wysiew lub nasilać zmiany skórne w przebiegu łuszczycy, są infekcje. Kiła jest chorobą infekcyjną, przenoszoną drogą płciową wywołaną przez bakterię spiralną T. pallidum. Zarówno w kile, jak i w łuszczycy zwyczajnej mogą występować liczne rozsiane zmiany skórne. Wykwity mogą być zlokalizowane nie zawsze w typowych miejscach i mieć zmienne nasilenie. Obie choroby dotyczą ludzi zarówno w młodym, jak i w starszym wieku; możliwe jest również ich współistnienie. W takiej sytuacji przebieg tych chorób może być nietypowy. Oba schorzenia wymagają innego leczenia. Kluczowe jest przeprowadzenie prawidłowej diagnostyki. W procesie diagnostycznym wymagane jest niekiedy wykonanie badania histopatologicznego. Dla rozpoznania kiły konieczne jest zrobienie testów serologicznych.
Słowa kluczowe:
kiła, łuszczyca zwyczajna, diagnostyka, PASI, VDRL

 

Dermatologia dziecięca – pytania i odpowiedzi

Mirosława Kuchciak-Brancewicz

Streszczenie
Atopowe zapalenie skóry jest bardzo częstą dermatozą występującą u dzieci. Wyprysk sutków jest jednym z kryteriów mniejszych Hanifina i Rajki. Wymaga nie tylko leczenia, lecz także długotrwałej profilaktyki, w której wiodącą rolę odgrywają emolienty.
Okres noworodkowy sprzyja wystąpieniu potówek. Jednocześnie może rozwinąć się łojotokowe zapalenie skóry. Należy wyeliminować czynniki prowadzące do powstania potówek oraz zastosować delikatne leczenie przeciwzapalne.
Jedną z postaci atopowego zapalenia skóry jest wyprysk dłoni i stóp. Jest schorzeniem przewlekłym i nawracającym. Wymaga on odpowiedniego leczenia i profilaktyki.
Słowa kluczowe: dzieci, atopowe zapalenie skóry, wyprysk sutków, potówki, łojotokowe zapalenie skóry, wyprysk dłoni i stóp, leczenie i profilaktyka

Strona korzysta z plików cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie oraz dostosowania ich do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Cel, warunki przechowywania lub dostęp do cookies dostępne są w Polityce prywatności. Mogą Państwo dokonać w każdej chwili zmiany ustawień. Więcej szczegółów w naszej Polityce Prywatności. Zobacz więcej
[profiler]
Memory usage: real: 27262976, emalloc: 26812912
Code ProfilerTimeCntEmallocRealMem