Dermatologia Praktyczna 6/2018


Autor:

Format: A5

Oprawa: Nie

Cena: 22,00 zł
LUB
Opis

Szczegóły

WIRUSOWE GORĄCZKI KRWOTOCZNE PRZENOSZONE PRZEZ KLESZCZE

Tick-borne viral hemorrhagic fevers
Franciszek Seneczko

Streszczenie
Kleszcze należą do pasożytów zewnętrznych żywiących się krwią ssaków i ptaków, niekiedy również gadów i płazów. W ich cyklu rozwojowym występują kolejno cztery etapy: jaja, larwy, nimfy oraz osobniki dorosłe. W procesie pobierania krwi od gospodarzy kleszcze mogą ulegać zakażeniu i w następstwie stawać się rezerwuarem różnych patogenów, ale również ich wektorem – wobec bakterii, riketsji, wirusów, pierwotniaków, chlamydii, mykoplazm, a także nicieni. W poprzednich publikacjach dokonano przeglądu aktualnego piśmiennictwa dotyczącego głównych chorób skóry wywoływanych przez bakterie oraz riketsje przenoszone przez kleszcze . Niniejszy artykuł dotyczy roli wektorowej kleszczy w odniesieniu do wirusowych gorączek krwotocznych.
Słowa kluczowe: kleszcze, wirusowe gorączki krwotoczne, Nairowirus, Bunyawirus, wektory zakażenia

 

WYBRANE DERMATOZY PASOŻYTNICZE ZWIĄZAE Z PODRÓŻOWANIEM

Selected parasitic dermatoses relating to travelling
Piotr Kapica, Agnieszka Honisz, Olga Grygierzec, Ligia Brzezińska-Wcisło

Streszczenie
Znane powiedzenie: „podróże kształcą” chyba nigdy w przeszłości nie było tak aktualne. W dzisiejszych czasach podróżowanie dla wielu osób stało się pewnego rodzaju sposobem na życie. Rozwój cywilizacji i transportu, migracje społeczne i ekonomiczne oraz dynamiczny rozwój turystki doprowadziły do coraz częstszego i łatwiejszego podróżowania za granicę. Wyprawy naszych pacjentów, bez względu na charakter oraz ostateczny cel, wiążą się z podwyższonym ryzkiem kontaktu z rozmaitymi pasożytami, mogącymi przyczyniać się do różnych chorób skóry. Lekarze coraz częściej spotykają się z egzotycznymi infestacjami, wcześniej praktycznie niewystępującymi w naszej szerokości geografi cznej. Najczęstszymi przyczynami tego typu dermatoz są różne gatunki owadów i pajęczaków. Jako pasożyty żyją na powierzchni skóry gospodarza lub w jej obrębie. Klinicznie mają znaczenie z dwóch powodów: po pierwsze jako bezpośredni sprawcy zakażeń zewnętrznych,
np. świerzb, po drugie jako wektory przenoszące rozmaite choroby, np. kleszcze. Niecharakterystyczny obraz chorobowy połączony z często odległym początkiem zmian
na skórze potrafi zmylić nawet najbardziej doświadczonych klinicystów. Celem poniższej pracy jest zwrócenie uwagi na wybrane dermatozy związane z infekcjami pasożytniczymi. Praktyczne i kliniczne informacje mogą ułatwić i znacznie przyspieszyć ustalenie rozpoznania, przeprowadzenie diagnostyki oraz leczenia w przypadku parazytoz częściej występujących w klimacie tropikalnym, ale także tych pozostałych szeroko rozprzestrzenionych w różnych częściach świata.
Słowa kluczowe: ektopasożyty, medycyna podróży, stawonogi, pierwotniaki, infestacja


KONSERWANTY JAKO ISTOTNE CZYNNIKI UCZULAJĄCE KOSMETYKÓW. KOSMETYKI STERYLNE - KROK W STRONĘ POPRAWY BEZPIECZEŃSTWA STOSOWANIA PRODUKTÓW

Preservatives as important sensitizers in cosmetics. Sterile cosmetics – a step towards improving the safety of products
Beata Kręcisz

Streszczenie
Kosmetyki są dla wielu osób produktami codziennego użytku z wyboru. Natomiast w grupach pacjentów z problemami dermatologicznymi, takimi jak: atopowe zapalenie skóry, różne postacie rybiej łuski, nadmiernej suchości skóry, wyprysku kontaktowego itp., stanowią niezbędny element uzupełniający leczenie miejscowe. W związku z tym kluczowym zagadnieniem jest odpowiednie bezpieczeństwo stosowanych produktów. Tymczasem ok. 20% użytkowników doświadcza rocznie jakiegoś działania niepożądanego. Najczęściej jest to wyprysk kontaktowy (z podrażnienia i/lub alergiczny), który zwykle powodują substancje zapachowe i konserwujące. Ponadto mimo obecności środków konserwujących do 50% używanych kosmetyków nie zachowuje pożądanej czystości mikrobiologicznej.
W celu poprawy długofalowego bezpieczeństwa aplikowanych na skórę kosmetyków należy ograniczyć dodawanie do receptur substancji zapachowych i dążyć do stosowania kosmetyków wolnych od środków konserwujących, a jednocześnie zachowujących sterylność podczas całego okresu użytkowania produktu.
Słowa kluczowe: kosmetyki, działania niepożądane, konserwanty, emolienty, kosmetyki sterylne


CZYNNIKI ZAKAŹNE U DZIECI  Z ATOPOWYM ZAPAPLENIEM SKÓRY W KONTEKŚCIE MIKROBIOMU SKÓRY

Infectious agents in children with atopic dermatitis in the context of the skin microbiome
Magdalena Kręgiel, Joanna Krzysiek, Anna Żuchowska, Andrzej Kaszuba

Streszczenie
Skóra jako największy narząd ciała pełni funkcje barierowe, chroniąc przed szkodliwymi czynnikami zewnętrznymi. Funkcję doskonałej zapory zapewnia warstwa rogowa naskórka, która jest wzmocniona dodatkowymi czynnikami. Są to różne gatunki drobnoustrojów, tworzące mikrobiom skóry. Mimo że skóra nie jest przyjaznym ekosystemem dla rozwoju drobnoustrojów, jest kolonizowana zarówno przez mikroorganizmy pożyteczne dla niej, jak i przez patogeny. Ta różnorodność fl ory zależy od stanu skóry oraz czynników środowiskowych. Zaburzeń w zakresie ilościowym i jakościowym mikrobiota skóry doszukuje się w atopowym zapaleniu skóry. Głównym patogenem kolonizującym skórę osób z atopowym zapaleniem skóry jest S.aureus, który pogłębia defekt bariery naskórkowej. Kontrola stanu zapalnego oraz kolonizacji S.aureus stanowi skuteczną strategię w postępowaniu leczniczym w atopowym zapaleniu skóry.
Słowa kluczowe: atopowe zapalenie skóry, mikrobiom, gronkowiec złocisty

 

ONYCHOSKOPIA - ŚWIATŁO W DIAGNOSTYCE ZMIAN CHOROBOWYCH PAZNOKCI

Onychoscopy – light in the diagnosis of nails
Paulina Szczepanik-Kułak

Streszczenie
Choroby paznokci stanowią dla dermatologów niejednokrotnie wyzwanie diagnostyczne. Onychoskopia, czyli obrazowanie aparatu paznokciowego w powiększeniu, w ostatnich latach staje się coraz bardziej docenianą metodą oceny klinicznej. Pozwala ona na znacznie dokładniejszą charakterystykę zmian, które w badaniu okiem nieuzbrojonym budzą niepokój. Podkreśla się, że jest to tania, bezpieczna i łatwo powtarzalna metoda diagnostyczna, dlatego warto dołożyć starań, by zgłębić jej tajniki. Onychoskopia ogranicza konieczność wykonywania technicznie trudnej, inwazyjnej i traumatyzującej pacjenta biopsji paznokci. Ponadto zmniejsza ilość niepotrzebnie podjętych zabiegów resekcji zmian tej okolicy w obawie przed ich złośliwym charakterem.
Słowa kluczowe: onychoskopia, dermoskopia, paznokcie, choroby dermatologiczne


ŁUSZCZYCA PLACKOWATA WSPÓŁISTNIEJĄCA Z WRZODZIEJĄCYM ZAPALENIEM JELITA GRUBEGO. OPIS PRZYPADKU I PRZEGLĄD PIŚMIENNICTWA

Plaque-type psoriasis coexisting with ulcerative colitis. A case report and literature review
Justyna Szczęch, Dominik Samotij, Adam Reich

Streszczenie
32-letni mężczyzna, chorujący na wrzodziejące zapalenie jelita grubego, został przyjęty do Kliniki Dermatologii w Rzeszowie w celu leczenia niedawno rozpoznanej łuszczycy plackowatej. Pierwsze zmiany skórne chory zaobserwował bezpośrednio po przebytym zakażeniu górnych dróg oddechowych i jednoczasowym zakończeniu glikokortykosteroidoterapii systemowej, prowadzonej wcześniej z powodu zaostrzenia objawów wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Z uwagi na łagodne nasilenie zmian łuszczycowych rozpoczęto terapię miejscową z zastosowaniem skojarzonego preparatu kalcypotriolu i dipropionianu betametazonu na podłożu żelowym. W wyniku zastosowanego leczenia doszło do całkowitego ustąpienia zmian skórnych.
Słowa kluczowe: łuszczyca plackowata, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, nieswoiste zapalenie jelita, betametazon, kalcypotriol

 

DERMATOLOGIA DZIECIĘCA - PYTANIA I ODPOWIEDZI

Mirosława Kuchciak-Brancewicz

Streszczenie
Trądzik pospolity jest przewlekłą chorobą zapalną gruczołów łojowych oraz ujść mieszków włosowych. Jego etiopatogeneza jest wieloczynnikowa. Wykwitami podstawowymi są zaskórniki. Leczenie miejscowe jest podstawowym postępowaniem w terapii zmian trądzikowych (w postaciach łagodnych i średnio nasilonych), do których zalicza się trądzik zaskórnikowy. Mięczak zakaźny jest schorzeniem wirusowym skóry i błon śluzowych. W populacji dziecięcej najczęściej rozwija się na
podłożu suchej skóry atopowej. Czynnikami predysponującymi do masywnego wysiewu zmian są świąd towarzyszący chorobie podstawowej oraz miejscowa kortykosteroidoterapia. W przebiegu różnych schorzeń dziedzicznych lub nabytych może dojść do rozwoju zmian określanych jako rogowacenie ciemne. Jedną z takich chorób jest otyłość. W większości przypadków należy przeprowadzić poszerzoną diagnostykę laboratoryjną i endokrynologiczną.
Słowa kluczowe: trądzik zaskórnikowy, wyprysk mięczakowy, rogowacenie ciemne, otyłość

 

PROCEDURA DOTYCZĄCA BEZPIECZEŃSTWA ZABIEGÓW INWAZYJNYCH. OKOŁOOPERACYJNA KARTA KONTROLNA

Rafał Patryn

Strona korzysta z plików cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie oraz dostosowania ich do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Cel, warunki przechowywania lub dostęp do cookies dostępne są w Polityce prywatności. Mogą Państwo dokonać w każdej chwili zmiany ustawień. Więcej szczegółów w naszej Polityce Prywatności. Zobacz więcej