Dermatologia Praktyczna 3/2018


Autor:

Format: A4

Cena: 22,00 zł
LUB
Opis

Szczegóły

Choroby skóry wywoływane patogenami przenoszonymi przez kleszcze. Część 1. Bakterie

Skin diseases caused by pathogens transmitted by ticks. Part 1. Bacteria
Franciszek Seneczko

Streszczenie
Kleszcze są obligatoryjnymi ektopasożytami kręgowców. Zajmują różne siedliska ekologiczne wielu regionów świata. W cyklu rozwojowym kleszczy występują kolejno cztery etapy: jaja, larwy, nimfy oraz osobniki dorosłe – wszystkie odżywiają się krwią, którą pobierają od różnych gospodarzy. W tym procesie mogą ulegać zakażeniu, stanowiąc zarówno rezerwuar zarazka, jak i jego wektor. Spośród organizmów wektorowych kleszcze są stawonogami przekazującymi największą liczbę i różnorodność rozmaitych patogenów zakażających ludzi i zwierzęta; są najczęstszymi wektorami patogenów w Europie. Przedłożona tu publikacja obejmuje przegląd aktualnego piśmiennictwa dotyczącego głównych chorób skóry o podłożu bakteryjnym – w których rozwoju kleszcze odgrywają zasadniczą lub możliwą rolę wektorową – takich jak: borelioza z Lyme, tularemia oraz zakażenia Bartonella spp.: choroba kociego pazura i bakteryjna naczyniakowatość.
Słowa kluczowe: choroba odkleszczowa, Borrelia burgdorferi, Francisella tularensis, Bartonella henselae, Bartonella quintana

The amastigote different cytomorphologic featuresseen in cutaneousleishmania

Mohammed Wael Daboul

Abstract
Although the specifi city of the microscopic method by identifying the LD bodies (Leishman-Donovan bodies) within the infected macrophage from the skin lesion was very high, its sensitivity (30%) remains limited. The authors worked on elevating the sensitivity of the microscopic method by not only identifying the LD bodies within the macrophage, but by checking the amastigote appearance in its diff erent cytomorphologies in both the intracellular macrophage and the extracellular fl uid of the infected area. Our data showed that additional 20% sensitivity and more specifi city is gained by the microscopic method making the method more competitive with other procedures and to be considered as the gold standard method for such leishmaniasis diagnosis.
Key words: amastigote, Leishmania, cutaneous Leishmania
Komentarz:
Joanna Krzysiek, Andrzej Kaszuba

Mupirocyna w nakteryjnych zakażeniach skóry

Mupirocin in bacterial skin infections
Roman J. Nowicki, Monika Sikorska

Streszczenie
Choroby skóry o podłożu bakteryjnym są jednymi z najczęstszych infekcji bakteryjnych na świecie. Główną terapią tych chorób są antybiotyki do stosowania miejscowego, które powinny charakteryzować się szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, niskim ryzykiem indukcji lekooporności oraz niskim ryzykiem reakcji nadwrażliwości. Mupirocyna jest antybiotykiem o silnym działaniem bakteriobójczym w stosunku do gronkowców i paciorkowców, czyli patogenów odpowiedzialnych za rozwój najczęstszych infekcji skórnych. Obecnie mupirocyna jest stosowana na całym świecie do miejscowego leczenia bakteryjnych chorób skóry, głównie liszajca zakaźnego, zapalenia mieszków włosowych, czyraczności i wtórnych infekcji skóry oraz w celu dekolonizacji nosicielstwa gronkowca, w tym opornego na metycylinę S. aureus (MRSA).
Słowa kluczowe: zakażenia bakteryjne, gronkowiec złocisty, liszajec zakaźny, mupirocyna

Ryzyko choroby przyzębia u pacjentów z łuszczycą – przegląd piśmiennictwa

The risk of periodontal disease among patients with psoriasis – systemic review
Małgorzata Andrzejewska, Anna Surdacka, Zygmunt Adamski

Streszczenie
Choroba przyzębia (periodontitis) to przewlekła choroba zapalna tkanek utrzymujących ząb w zębodole. Objawia się obrzękiem i krwawieniem dziąseł, obecnością kieszeni patologicznych oraz zanikiem wyrostka zębodołowego. Nieleczona prowadzi do utraty zębów, co znacząco pogarsza jakość życia chorego. Zarówno choroba przyzębia, jak i łuszczyca mają złożoną etiologię, ale udowodniono, że niektóre procesy uczestniczące w patogenezie nakładają się na siebie. Wykazano już powiązanie między chorobą przyzębia a innymi chorobami, dlatego istnieje hipoteza, że również łuszczyca predysponuje do wystąpienia periodontitis. Potwierdzenie tej hipotezy jest istotne ze względu na potrzebę edukowania chorych na łuszczycę pod kątem prawidłowej higieny jamy ustnej, co pozwoli zapobiegać rozwojowi choroby przyzębia i tym samym znacząco polepszy jakość ich życia.Słowa kluczowe: zapalenie przyzębia, utrata zębów, higiena jamy ustnej, łuszczyca

Co dermatolog powinien wiedzieć o zaburzeniach pozorowanych u dzieci?

What dermatologist should know about factitious disorders in children?
Aleksandra Kobusiewicz, Alicja Ograczyk-Piotrowska, Katarzyna Tomaszewska, Małgorzata Dominiak, Joanna Krzysiek, Anna Jędrowiak, Agnieszka Wojciechowska, Agata Bechtold, Andrzej Kaszuba, Anna Zalewska-Janowska

Streszczenie
Zaburzenia pozorowane w dermatologii należą do grupy samouszkodzeń. Istotą tych zaburzeń jest świadome i intencjonalne symulowanie objawów chorobowych przez pacjenta. Celem artykułu jest zaprezentowanie wiedzy na temat zaburzeń pozorowanych u dzieci, ich tła psychologicznego i metod terapeutycznych, które powinny być prowadzone we współpracy z psychiatrami i psychologami. Rola dermatologów jest niezastąpiona w leczeniu pacjentów dotkniętych chorobami z zakresu psychodermatologii.
Słowa kluczowe: zaburzenia pozorowane, dermatitis artefacta, psychodermatologia, dermatologia dziecięca

Fatalne konsekwencje przedłużania włosów – opis przypadku łysienia mechanicznego po zabiegach fryzjerskich

Unfortunate consequences of hair extension – traction alopecia following hairdressing treatment – case report
Katarzyna Płużańska-Srebrzyńska, Adam Srebrzyński, Zofia Gerlicz-Kowalczuk, Anna Żuchowska, Aleksandra Rek, Joanna Krzysiek, Ewa Trznadel-Grodzka, Andrzej Kaszuba

Streszczenie
Łysienie mechaniczne (traction alopecia – TA) to utrata włosów spowodowana przedłużającym się działaniem siły pociągającej włosy. Dotychczas najczęściej opisywane w kontekście czarnoskórych kobiet ze względu na tradycyjne uczesanie, obecnie dotyczy wszystkich grup etnicznych i społecznych. Łysienie mechaniczne początkowo jest stanem odwracalnym, jednak ostatecznie może doprowadzić do trwałego łysienia bliznowaciejącego, dlatego wcześnie ustalone rozpoznanie jest konieczne do uzyskania odrostu włosów. Prezentujemy przypadek 35-letniej kobiety, u której do łysienia doprowadziły kilkukrotnie powtarzane zabiegi przedłużania włosów.
Słowa kluczowe: łysienie mechaniczne, łysienie bliznowaciejące, trichoskopia, przeszczep włosów, syntetyczne włosy

Przedstawienie odpowiedzialności zawodowej lekarza, cz. 1

Rafał Patryn

Strona korzysta z plików cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie oraz dostosowania ich do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Cel, warunki przechowywania lub dostęp do cookies dostępne są w Polityce prywatności. Mogą Państwo dokonać w każdej chwili zmiany ustawień. Więcej szczegółów w naszej Polityce Prywatności. Zobacz więcej