Dermatologia Praktyczna 6/2016


Autor: Redaktor naczelny: Prof. dr hab. n. med. Andrzej Kaszuba Zastępca redaktora naczelnego: Prof. dr hab. n. med. Franciszek Seneczko

Format: A4

Oprawa: Miękka

Dostępność: Dostępny w magazynie

Cena: 22,00 zł
LUB
Opis

Szczegóły

Krostkowica dłoni i podeszew – trudności diagnostyczne
Pustulosis palmoplantaris – diagnostic difficulties
Violetta Ratajczak-Stefańska, Romuald Maleszka, Katarzyna Karpińska-Kaczmarczyk, Elżbieta Urasińska

Streszczenie
Wprowadzenie: Krostkowica dłoni i podeszew (łac. pustulosis palmoplantaris – PPP) jest stanem klinicznym charakteryzującym się występowaniem jałowych krost w skórze dłoni i podeszew. Ważnym składnikiem diagnostyki wykonywanej przy klinicznym podejrzeniu PPP jest badanie histopatologiczne zmienionej skóry.
Cel: Ocena przydatności diagnostycznej wybranych elementów obrazu histopatologicznego bioptatów zmienionej skóry podeszew pobranych od pacjentów z klinicznym podejrzeniem PPP w zestawieniu z danymi klinicznymi.
Materiał i metody: Badaniu poddano wybrane dane z historii chorób oraz obrazy histopatologiczne zmienionej skóry podeszew w materiale pobranym od 60 pacjentów z klinicznym podejrzeniem PPP.
Wyniki: Analizując dane z wywiadu, badania klinicznego i badań dodatkowych, z istotnych statystycznie różnic pomiędzy grupą chorych z rozpoznaniem PPP (19 chorych, 31,7% bioptatów skóry z krostami) i z non-PPP (41 pacjentów, 68,3% bioptatów skóry bez krost) stwierdzono dodatnią korelację między paleniem papierosów a występowaniem PPP (p = 0,03). W preparatach uzyskanych od pacjentów z rozpoznaniem non-PPP znamiennie statystycznie częściej w stosunku do bioptatów od chorych z PPP widoczne były: stan gąbczasty naskórka (p = 0,002) o większej rozległości (p = 0,01) i tworzenie się pęcherzyków śródnaskórkowych (p = 0,03). W naciekach komórkowych w warstwie brodawkowatej skóry właściwej w wycinkach pobranych od pacjentów z PPP w stosunku do bioptatów od chorych z non-PPP stwierdzono istotnie statystycznie częstsze występowanie eozynofilów (p = 0,04) i neutrofilów (p = 0,009).
Wniosek: W różnicowaniu zmian chorobowych na dłoniach i podeszwach o nieznanej etiopatogenezie i podobnym, zmieniającym się dynamicznie obrazie klinicznym analiza obrazu histopatologicznego biopsji zmienionej skóry, oparta na porównaniu wytypowanego zestawu cech morfologicznych w odniesieniu do danych z przebiegu procesu chorobowego, może znacząco poprawić poziom wnioskowania diagnostycznego.
Słowa kluczowe: krostkowica dłoni i podeszew, łuszczyca, wyprysk potnicowy


Zespół Nicolau – niepożądana reakcja polekowa
Nicolau syndrome – adverse drug-induced reaction
Franciszek Seneczko

Streszczenie
Zespół Nicolau należy do powikłań rozwijających się w następstwie stosowania niektórych leków. Typowe dla zespołu zmiany skórne zostały opisane po raz pierwszy w 1924 r. przez Freudentala i w 1925 r. przez Nicolau. Jest to powikłanie nieczęste. Może wystąpić po iniekcjach domięśniowych, rzadziej dożylnych, podskórnych i dostawowych. Objawy kliniczne rozwijają się po upływie kilku minut lub godzin od podania leku. Do wczesnych objawów patognomonicznych występujących w miejscu podania leku należą silny ból, przebarwienia skóry oraz sinoczerwone plamy, niekiedy o charakterze sinicy groniastej (livedo racemosa). W dalszym przebiegu może dochodzić do martwicy skóry i tkanek podskórnych. W większości przypadków rokowanie jest pomyślne, jednak pozostają blizny zanikowe. W jednej trzeciej przypadków dochodzi do powikłań neurologicznych w postaci lokalnej niedoczulicy lub porażenia. Możliwe są także utrata kończyny lub nawet zejście śmiertelne. W artykule dokonano przeglądu aktualnego piśmiennictwa dotyczącego patogenezy, objawów klinicznych oraz postępowania leczniczego dotyczącego zespołu Nicolau.
Słowa kluczowe: zespół Nicolau, iniekcje domięśniowe, penicylina benzatynowa, niesteroidowe leki przeciwzapalne, kwas hialuronowy, reakcje skórne, jałowa martwica


Niefarmakologiczne metody redukcji zmian trądzikowych. Część II: Leczenie światłem
Non-pharmacological acne treatment. Part II: Light-based therapies
Anna Erkiert-Polguj, Anna Szymańska, Kamila Zduńska, Adam Halbina, Elżbieta Budzisz, Helena Rotsztejn

Streszczenie
Trądzik pospolity jest jedną z najczęstszych chorób skóry. Standardowe postępowanie dermatologiczne obejmuje preparaty do stosowania doustnego i miejscowego. Typowe leczenie preparatami zewnętrznymi nie zawsze jest wystarczające, a nie wszyscy chorzy podejmują leczenie ogólne. Ponadto część z nich nie jest usatysfakcjonowana uzyskiwanymi efektami i szuka dodatkowych opcji. W drugiej części pracy omówiono możliwość zastosowania zabiegów z wykorzystaniem różnych źródeł światła oraz terapii fotodynamicznej w redukcji zmian trądzikowych.
Słowa kluczowe: trądzik, leczenie, lasery, IPL, terapia fotodynamiczna


Choroby włosów u dzieci
Hair diseases in children
Katarzyna Adamczyk, Marta Samborska, Ligia Brzezińska-Wcisło

Streszczenie
Choroby włosów, szczególnie te prowadzące do ich utraty, budzą niepokój u dzieci i ich rodziców oraz stanowią częstą przyczynę zasięgania porady dermatologa. Z powodu obszernej diagnostyki różnicowej, którą należy rozważyć w toku postępowania diagnostycznego, choroby włosów stanowią wyzwanie dla lekarzy. Pomimo że zaburzenia owłosienia mogą dotykać wszystkich pacjentów, przyczyny leżące u podłoża tych schorzeń różnią się w zależności od wieku. U dzieci najczęstszą przyczynę utraty włosów stanowią infekcje grzybicze, obecnie rzadziej spotykane w grupie dorosłych, oraz łysienie plackowate. Z drugiej strony łysienie bliznowaciejące w populacji pediatrycznej stanowi rzadkość. Ponadto diagnostyka, leczenie oraz podejście do młodego pacjenta wymagają odpowiedniego dostosowania do jego wieku. Choroby włosów, przez swój wpływ na wygląd zewnętrzny, mogą skutkować trwałymi zaburzeniami natury psychiatrycznej. W artykule przedstawiono najczęstsze choroby włosów i skóry owłosionej głowy u dzieci, w tym łysienie niebliznowaciejące o podłożu zapalnym (łysienie plackowate oraz infekcje grzybicze), łysienie anagenowe i telogenowe oraz utratę włosów wywołaną czynnikami traumatyzującymi. W artykule omówiono ponadto rzadziej obserwowane, genetycznie uwarunkowane choroby włosów przebiegające z łysieniem.
Słowa kluczowe: dzieci, łysienie, zaburzenia struktury włosów


Atopowe zapalenie skóry – dermatoza predysponująca do wyprysku opryszczkowego
Atopic dermatitis – dermatosis predisposing to eczema herpeticum
Anna Browicz, Magdalena Jałowska, Ryszard Żaba, Dorota Jenerowicz, Zygmunt Adamski

Streszczenie
Atopowe zapalenie skóry (AZS) to jedna z najczęstszych dermatoz predysponujących do rozwoju wyprysku opryszczkowego wywołanego przez wirusy opryszczki pospolitej (Herpes simplex virus – HSV). Zasadniczą przyczyną warunkującą powstanie tego schorzenia jest uszkodzenie bariery naskórkowej, umożliwiające zwiększone wnikanie wirusów. Ponadto w przebiegu atopowego zapalenia skóry dochodzi do zmniejszonej rekrutacji – produkujących przeciwwirusowe interferony – plazmocytoidalnych komórek dendrytycznych do skóry. W artykule przedstawiono przypadek 23-letniego mężczyzny, u którego stosowano miejscowe glikokortykosteroidy w celu leczenia zmian skórnych w przebiegu AZS. Po 4 dniach terapii u pacjenta rozwinęły się liczne zmiany pęcherzykowo-krostkowe, a następnie nadżerkowe w obrębie skóry twarzy. Na podstawie obrazu klinicznego rozpoznano wyprysk opryszczkowy i włączono terapię acyklowirem w iniekcjach dożylnych. Uzyskano szybką poprawę kliniczną w obrębie zmian skórnych.
Słowa kluczowe: wyprysk opryszczkowy, atopowe zapalenie skóry


Podejrzenie zespołu Sweeta – trudności diagnostyczne
Sweet’s syndrome suspicion – diagnostic difficulties
Katarzyna Tomaszewska, Katarzyna Płużańska-Srebrzyńska, Magdalena Kręgiel, Marcin Noweta, Anna Zalewska-Janowska, Alina Knopik-Dąbrowicz, Andrzej Kaszuba

Streszczenie
Zespół Sweeta (ostra gorączkowa dermatoza neutrofilowa) należy do kręgu dermatoz neutrofilowych. Charakteryzuje się nagłym wystąpieniem zróżnicowanych zmian skórnych, poczynając od typowych soczystych grudek, rumieniowych plam do ognisk krostkowych. Wystąpienie zmian skórnych zwykle poprzedzone jest wysoką gorączką, bólami stawowo-mięśniowymi i ogólnym złym samopoczuciem. W badaniach laboratoryjnych obserwuje się podwyższone parametry stanu zapalnego oraz leukocytozę z przewagą neutrofilów (70-90%). W niniejszym artykule przedstawiono przypadek 24-letniego pacjenta, którego obserwowano w kierunku zespołu Sweeta.
Słowa kluczowe: zespół Sweeta, studium przypadku, kryteria diagnostyczne


Niewydolność nerek i niedokrwistość u chorego na łuszczycę leczonego przewlekle przez 17 lat metotreksatem – opis przypadku
Kidney failure and anemia in a psoriasis patient treated chronically for 17 years with methotrexate – case report
Joanna Kapoła-Czyż, Anna Neneman, Natalia Dublan, Zygmunt Adamski

Streszczenie
Metotreksat (MTX) jako najdłużej stosowany lek w klasycznej systemowej terapii łuszczycy, a także podstawowy lek modyfikujący przebieg choroby w łuszczycowym zapaleniu stawów został dokładnie przebadany pod kątem bezpieczeństwa i efektywności leczenia. Wykazano m. in. jego dobrą tolerancję oraz skuteczność leczenia przez wielokierunkowy wpływ na patomechanizmy procesu chorobowego w łuszczycy. W artykule opisano przypadek 61-letniego mężczyzny, u którego zdecydowano się na całkowite zaprzestanie leczenia metotreksatem po 17 latach ciągłego stosowania, z uwagi na niewyjaśnioną przyczynę łagodnej niedokrwistości, a także wzrost stężenia kreatyniny w kontrolnych wynikach badań laboratoryjnych.
Słowa kluczowe: metotreksat, łuszczyca plackowata, łuszczycowe zapalenie stawów, działania niepożądane


Dermatologia dziecięca – pytania i odpowiedzi
Mirosława Kuchciak-Brancewicz

Streszczenie
Dziecięca dermatoza dłoni i stóp często występuje w wieku przedszkolnym i szkolnym. Prawdopodobnie związana jest z powtarzalnością cykli nawilgocenia skóry i jej wysychania. W większości przypadków rozpoznanie nie budzi wątpliwości. W leczeniu stosuje się miejscowe glikokortykosteroidy i emolienty. Pluskwa domowa kąsa skórę w miejscach odsłoniętych. W czasie jednego posiłku kłuje kilka razy wzdłuż naczynia krwionośnego, dlatego układ zmian jest linijny. W miejscu ukłucia powstają silnie swędzące, obrzękowe grudki. Zmiany niekiedy należy różnicować z linijnymi zmianami po kontakcie z meduzą. W okresie zimy najczęściej powstają u dzieci zmiany okołoustne spowodowane nawykowym oblizywaniem warg. Są one charakterystyczne i ustępują w wyniku leczenia przeciwzapalnego oraz nawilżająco-natłuszczającego. Koilonychia to zmiana paznokci polegająca na wklęśnięciu płytki. U noworodków są to na ogół zmiany przemijające, chociaż należy rozważyć występowanie rodzinne. U dzieci starszych trzeba wziąć pod uwagę zmiany pourazowe i niedoborowe.
Słowa kluczowe: dzieci, dziecięca dermatoza dłoni i stóp, pluskwa, nawykowe oblizywanie warg, koilonychia


Reklama pod kategoriami z lewej strony

TA STRONA UŻYWA COOKIE. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej informacji można uzyskać w polityce prywatności. Zobacz więcej